Methimazol wordt gebruikt om hyperthyreoïdie bij katten te behandelen. Het is momenteel het geneesmiddel van keuze, vervangend propylthiouracil, dat meer nadelige effecten heeft laten zien. Methimazol is een humaan geneesmiddel dat hyperthyreoïdie beheert, maar niet geneest. Behandeling van schildklierproblemen is een levenslange noodzaak. Bijwerkingen treden op in de eerste drie maanden van de behandeling.
Veelvoorkomende bijwerkingen
- De veelvoorkomende bijwerkingen van methimazol zijn depressie, braken en verlies van eetlust. Deze nadelige reacties lossen zich doorgaans op binnen de eerste twee tot drie maanden van de behandeling. Methimazol is een bitter smakende medicatie en moet met voedsel worden gegeven. Dit kan ook helpen om maagdarmklachten te verminderen. De schildklierfunctie moet elke twee weken worden gecontroleerd om een lage schildklierfunctie te voorkomen. Methimazol-doseringen worden indien nodig aangepast om de optimale schildklierfunctie voor de kat te verkrijgen. Het aanpassen van de dosis kan bijwerkingen verminderen.
Zeldzame bijwerkingen
- Katten die hematologische afwijkingen ontwikkelen, moeten de medicatie staken. Een zeldzaam neveneffect treedt op bij katten die zichzelf rond hun gezicht en nek verwonden. Dit gedrag begint doorgaans als overmatig krabben. Katten die methimazol gebruiken, moeten worden gecontroleerd op lever-, nier- en bloedstollingsproblemen. Kittens van moederkatten die methimazol gebruiken, kunnen met hypothyreoïdie geboren worden en behandeling vereisen.
Effecten op oudere katten
- Oudere katten kunnen verbeterde nier- of hartfunctie vertonen als gevolg van hyperthyreoïdie. Dit moet worden overwogen bij het instellen van de dosis methimazol, zodat het voordeel niet verloren gaat. Katten die methimazol gebruiken, moeten worden gecontroleerd op lage bloedcelaantallen. Oudere katten met een verzwakt immuunsysteem tolereren methimazolbehandeling mogelijk niet.
