Huisdieren
Het feline leukemie virus (FeLV) is een besmettelijk retrovirus dat, volgens de Cornell University's College of Veterinary Medicine, 2 tot 3 procent van de katten in de Verenigde Staten treft. Het virus kan worden overgedragen via lichaamsvloeistoffen, in utero of van moeder op kitten door zoogtijd, en kan dodelijk zijn. Hoewel veel katten in staat zijn om het virus uit te scheiden of onbesmette dragers te blijven, vertonen katten die FeLV ontwikkelen een breed scala aan symptomen.
Gewichtsverlies, veroorzaakt door verlies van eetlust of door de energie die nodig is om de ziekte te bestrijden, is veelvoorkomend. Gewichtsverlies kan plotseling of progressief zijn, en bij kittens kan het leiden tot groeiachterstand.
Katten die geïnfecteerd zijn met FeLV kunnen veranderingen in hun gedrag vertonen, verlies van motorische controle of aanvallen. Ze kunnen frequente stemmingsschommelingen hebben, onprovoceerde agressie vertonen, onvermogend zijn om zichzelf te verzorgen, moeite hebben met lopen of vatbaar zijn voor vallen.
Geïnfecteerde katten kunnen plegewijs haar verliezen of kleine huidinfecties of laesies hebben. Ze kunnen ook bleke en melkachtige slijmvliesplekken op hun neuzen of kaken ontwikkelen, of op de lenzen van hun ogen.
FeLV-katten hebben een verzwakt immuunsysteem, dus ze zijn vatbaarder voor het oplopen van andere ziekten, zoals bovenste luchtweginfecties of nierziekte, en voor het meedragen van langdurige lage koortsen. Veel FeLV-katten ontwikkelen ook gelijktijdige kankers.
Een veelvoorkomend symptoom van een FeLV-geïnfecteerde kat is dat hij of zij moeite kan hebben met ademen. De kat kan overmatig hoesten, piepen of moeite hebben met het slikken van voedsel en water.
FeLV kan ervoor zorgen dat katten frequente diarree of aanhoudende obstipatie hebben. Katten kunnen bloed in hun ontlasting hebben. Ze kunnen symptomen vertonen die gemakkelijk kunnen worden verward met die van urineweginfecties: de kattenbak vermijden, moeite hebben met het plassen of ongelukken hebben.