Huisdieren
Huisdieren
Natuurlijke kruiden hebben het potentieel om de algehele nier- en urinewegggezondheid te verbeteren, nierstenen te voorkomen en te behandelen, en mogelijk te helpen bij ernstigere nierziektes. Ze zijn daarvoor al eeuwenlang gebruikt. Maar moderne medicijnen hebben veel bedenkingen.
Rozenbottels, paardenbloem, kattensklauw (cat's claw), cranberry, guldenroede (goldenrod) en meidoorn (hawthorne) zijn enkele van de primaire kruidenmiddelen voor nierproblemen die natuurlijke gezondheidspraktijkers gebruiken.
Meidoorn is een struik verwant aan de roos. Oud-medische praktijkers, bijna zo ver verwijderd als de tijd van Christus, waren bekend om het te gebruiken voor preventie van zowel nier- als hartaandoeningen. Deze twee kwesties gaan hand in hand, omdat hartaandoeningen de nummer een doden zijn van mensen die nierziektes ontwikkelen.
Kattensklauw wordt al eeuwenlang gebruikt als elixer voor niergezondheid. Het groeit voornamelijk in Peru en was een favoriet geneesmiddel van de Inca's. Het wordt momenteel onderzocht als mogelijke behandeling voor veel ziekten, waaronder HIV, Alzheimer, artritis en kanker.
Paardenbloem wordt vaak leeuwentand of blaasbalg genoemd. Inheemse Amerikaanse en Arabische medische praktijkers hebben het door de geschiedenis heen gebruikt als behandeling voor milt, lever en nierziektes. De hele plant, hoewel vaker de bladeren en wortels, wordt vers of gedroogd gebruikt in extracten, capsules en thee.
Cranberry, guldenroede en rozenbottels zijn kruiden die gebruikt worden in de preventie en behandeling van nierstenen. Men gelooft dat extracten hiervan de ontwikkeling van stenen kunnen weerstaan door de accumulatie van calcium in de urinewegen te minimaliseren. Citroensap wordt ook gezegd effectief te zijn in de behandeling van nierstenen, maar het werkt om op te lossen in plaats van te voorkomen.
Auteur Michael Moore, in het boek "Herbs for the Urinary Tract", suggereert aanvullende behandelopties voor diegenen die al nierstenen hebben. Daaronder vallen klit, rupsen (horsetail), kweekgras (couchgrass), paardenbloem, cichoreiwortel (chicory root), herders tasje (shepherd's purse), brandnetels en kleefkruid (cleavers).
Kruidenextracten van althea (marshmallow), maïszaad (corn silk), herders tasje, duizendknoop (yarrow) en Canadese vlugkruid (Canadian fleabane) worden gebruikt om een geïrriteerde urineweg te kalmeren na het passeren van schadelijke nierstenen.
Veel traditionele medische praktijkers, onderzoekers en instellingen zijn sceptisch over het accepteren van kruidenmiddelen voor nierproblemen. Een van de grootste belemmeringen is het gebrek aan wetenschappelijke bewijzen en zorgen over supplementen en fabrikanten die niet door overheidsinstanties worden gereguleerd.
"Kruiden die problematisch kunnen zijn, zijn die met diuretische eigenschappen," stelt de American Association of Kidney Patients. "Guldenroede, peterselie, uva ursi en jeneverbessen vallen in deze categorie. Feitelijk worden de effecten van jeneverbes en peterselie veroorzaakt door irritatie van het epitheelweefsel van de nieren. Luzerne en paardenbloem bevatten hoge kaliumgehalten, van bijzonder belang voor diegenen die kaliumsparende diuretica gebruiken."
De groep stelt echter ook dat het potentiële voordeel van sommige kruiden ziet: "Moet iemand met chronische nierziekte alle kruidenproducten vermijden? Nee, niet noodzakelijk. Groene thee is een voorbeeld van een kruid dat voordeel met laag risico oplevert. Er is geen reden waarom geselecteerde kruiden die potentiële voordelen hebben, zoals groene thee, niet kunnen worden onderzocht in grote, multicentrische onderzoeken."
Mensen met nierproblemen moeten extreem voorzichtig zijn voordat ze kruidenpreparaten consumeren. De nieren zijn al bezig met het verwijderen van overtollige afvalstoffen. Kruidenmiddelen kunnen op onbekende wijze reageren met voorgeschreven medicijnen. Mensen met nierklachten moeten hun nierarts of diëtist raadplegen voordat ze kruidenmiddelen voor nierproblemen gebruiken.