Huisdieren
Huisdieren
Veel mensen realiseren zich niet dat katten aanvallen kunnen hebben. Dierenartsen rapporteren dat feliene aanvallen de meest voorkomende neurologische stoornis bij katten zijn. Katten hebben vaak aanvallen om dezelfde redenen als mensen. Het is belangrijk om te begrijpen wat een kat kan veroorzaken om aanvallen te krijgen en hoe je ze in de toekomst kunt voorkomen.
Weet wat feliene aanvallen kan veroorzaken. Aanvallen bij katten kunnen afstammen van veel oorzaken. Epilepsie is de hoofdzaak van feliene aanvallen. Sommige katten hebben aanvallen door hersentumorussen. Als een kat een infectie opgaat, zoals meningo-encefalitis, kunnen aanvallen optreden. Meningo-encefalitis is een infectie in de hersenen en de meninges, of de hernenvliezen. Hoofdtrauma dat een kat geleden kan hebben door een val of ongeluk kan ook aanvallen triggeren. Ernstige worminfecties kunnen katten ook aanvallen geven.
Om aanvallen bij een kat te voorkomen, is het belangrijk om te achterhalen wat de aanval getriggerd heeft. De dierenarts zal een volledig lichamelijk onderzoek op de kat doen en een anamnese nemen. De dierenarts wil ook weten over de stamboom, als die informatie beschikbaar is. De dierenarts zal een volledige bloedtelling doen, vitale organen palperen, luisteren naar de ademhaling en het hart van de kat en bloeddruk en temperatuur meten. Indien nodig, zullen aanvullende tests zoals röntgenfoto's en MRI's worden gevraagd om de oorzaak van de aanval te lokaliseren.
Hoe de aanvallen gestopt worden, hangt af van wat ze veroorzaakt. De dierenarts zal eerst anti-aanvalsmedicijnen voorschrijven totdat een oorzaak gevonden kan worden. Aanvallen veroorzaakt door infecties worden behandeld met antibiotica. Die veroorzaakt door worminfecties worden behandeld met antifungale medicijnen. Als een hersentumor verdenkt wordt, hangt de behandeling af van de grootte en locatie. Als de aanval door epilepsie wordt veroorzaakt, zal de dierenarts kijken naar de ernst en frequentie voordat hij besluit de kat op langdurig anti-aanvalsgebruik te zetten.
Veel van dezelfde anti-aanvalsmedicijnen die bij mensen worden gebruikt, worden bij katten gebruikt. De eerste keuze is fenobarbitaal. De kat moet zijn leverenzymen regelmatig getest hebben, omdat een bijwerking van langdurig gebruik leverbeschadiging kan zijn. Een ander middel is primidon. Het lichaam van de kat zet het medicijn om in fenobarbitaal zodra het geconsumeerd is. Een andere keuze is kaliumbromide. Het wordt door de nieren uitgeplast, niet de lever, wat het veiliger maakt om te gebruiken. Het blijft ook stabiel in de bloedstroom en kan het aantal andere aanvalsmedicijnen dat de kat moet nemen verminderen. Als een kat herhaalde aanvallen heeft, wat gevaarlijk kan zijn, kan de dierenarts diazepam (valium) voorschrijven om de langdurige aanvallen te beëindigen totdat anti-aanvalsmedicijnen effect kunnen sorteren.