Huisdieren
Hoewel ze niet nearly zo giftig zijn voor katten als echte lelies van de geslachten lilium en hemerocallis, bevat de vredeslelie de stof calciumoxalaat, waardoor kauwen op elk deel van de plant een onaangename ervaring is voor huisdieren. Het consumeren van vredeslelies, ook wel Mauna Loa planten genoemd, veroorzaakt mondirritatie en een ongemakkelijke maag bij katten en honden.
De vredeslelie is een tropische soort die behoort tot de taxonomische familie Araceae. De bladeren zijn breed, groen en glanzend. De Griekse wetenschappelijke naam van de plant, spathiphyllum, is een verwijzing naar de spathe die de bloemclusters van de plant omringen. Aanvankelijk wit, worden de spathe geleidelijk een bleekgroen. Vredeslelies zijn populaire binnenplanten omdat ze het hele jaar door bloeien, niet veel onderhoud vereisen en relatief weinig licht nodig hebben om te bloeien.
Wanneer een kat in een vredeslelie bijt, geeft de kauwactie de calciumoxalaatkristallen van de plant vrij. Deze onoplosbare kristallen veroorzaken een milde tot intense branderige sensatie wanneer ze in contact komen met de slijmvlies van de mond, keel, tong en slokdarm. Als ze worden ingenomen, zullen de kristallen ook de maag irriteren. Een kat zal de effecten van knabbelen op een vredeslelie bijna onmiddellijk voelen. Calla-lelies bevatten ook calciumoxalaatkristallen en hebben hetzelfde effect op huisdieren als vredeslelies. In tegenstelling tot de meer giftige echte lelies -- Aziatische, tijger- en paaslelies, om er maar een paar te noemen -- veroorzaken vredes- en callalelies geen acuut nierfalen bij katten.
De pijn die gepaard gaat met vredeslelie-intoxicatie kan ervoor zorgen dat uw kat haar gezicht en mond met haar poot wrijft. De mond, lippen, tong en zelfs haar bovenste ademhalingswegen van de kat kunnen gezwollen raken. Als de zwelling ernstig is, kan ze moeite hebben met slikken en ademhalen. Maagdarmongemak kan zich uiten als schuim rond de mond, kwijlen, braken, diarree en een verminderde eetlust.
Breng uw kat zo snel mogelijk naar een dierenarts als u gelooft dat hij een vredeslelie heeft gegeten of gekauwd. Als u kunt, neem dan een deel of de hele schuldige plant mee naar de afspraak -- er kunnen stukjes ervan in het braaksel van uw kat zitten -- om de dierenarts te helpen bevestigen dat de intoxicatie inderdaad van een vredeslelie is en niet van een gevaarlijkere plantensoort.