Huisdieren
Huisdieren
De neusbijholten van elk zoogdier, inclusief katten en mensen, zijn bottenholtes aan de voorkant van de schedel die communiceren met de neusgangen. Bijholteontstekingen bij katten worden vaak veroorzaakt door bacteriële, virale of schimmelinfecties. Vaak ontwikkelen katten een luchtwegsyndroom dat verschillende stammen van infectieuze agenten tegelijkertijd omvat, wat wordt beschouwd als de meest voorkomende oorzaak van bijholteontstekingen bij katten. Andere oorzaken kunnen te maken hebben met tandinfecties, en grassen, braaksel of andere vreemde lichamen die zich een weg naar de bijholten banen vanaf de achterkant van de keel van de kat.
Over het algemeen zijn de meeste infecties slechts verkoudheden en zijn ze zelfbeperkend, hoewel dit bij katten een maand of zo kan betekenen van niezen dat je de kat graag een zakje zou leren gebruiken om te verlichten, de goedemorgen-niezen die rechtstreeks in je gezicht worden afgevuurd terwijl je kat probeert je uit bed te krijgen. Dan, als laatste maar niet minste, zijn er de oog- en neusafscheidingen waaraan katten over het algemeen onverschillig zijn, zelfs als jij dat niet bent, terwijl je probeert je avondeten op te eten.
Maar zelfs een lichte verkoudheid kan in korte tijd ernstig worden, en de bijholtes bevinden zich zeer dicht bij de hersenen, dus als een botinfectie ontwikkelt, kunnen de resultaten werkelijk kostbaar en rampzalig zijn.
Meestal zal een dierenarts waarschijnlijk antibiotica injecteren in geval een deel van het "syndroom" bacterieel is, of omdat het vruchtbare grond is voor een nieuwe bacteriestam om zijn intrek te nemen. Sommige gevallen zijn echter, bij dierenartsbehandeling, ernster en vereisen mogelijk röntgenfoto's of een CT-scan. Andere evaluaties die door de dierenarts worden aangevraagd, kunnen omvatten een witte bloedcel-telling; een kweek van de neusholteafscheiding; bloedonderzoek om leukemie of Feliene AIDS uit te sluiten; of een hartwormtest.
Behandeling kan alles betekenen van "doe niets" tot "doe al deze dingen" zoals voorgeschreven door de dierenarts. Bovenal, let op eventuele veranderingen voor het slechtere, of als de kat stopt met eten, de afscheiding dik en van een onzedige kleur wordt, of als de kat lijkt te ontwikkelen aan lagere luchtweg (long) congestie. Hoewel deze achteruitgangen zeldzaam zijn, kunnen ze plotseling optreden, dus wees alstublieft alert.
Hieronder volgt een lijst van mogelijke behandelingen die de dierenarts kan voorschrijven.
Doe niets (het zal vanzelf genezen); Antibiotica toegediend; Afrin Neusspray, Vapor Rub, Zoutoplossing Spuiten Etc; Virasyl; antihistaminica; steroïden; geurige dieet (voer blik zalm of kip); immuunstimulerende middelen; Feliene Kennelhoest Vaccin; vitaminen, holistische medicijnen en andere supplementen.
Rinotracheitis wordt veroorzaakt door een herpesvirus van bovenste luchtwegaard. Het kan gemakkelijk tussen katten worden verspreid door besmetting met de neus- of oogafscheiding van de geïnfecteerde kat, of elk ander oppervlak, voorwerp of kledingstuk dat is besmet. Mondzweren zijn mogelijk, en het virus kan maanden leven in het bovenste luchtweggebied van katten die eenmaal actief geïnfecteerd waren, maar wier symptomen zijn verdwenen. Honden en mensen zijn niet vatbaar, en dit herpesvirus moet niet worden verward met het ene dat mensen infecteert. De kattenversie van het virus kan variëren van mild tot ernstig van aard, misschien veroorzakend het verlies van een oog. Kittens zijn zeer vatbaar en kunnen permanent gewond raken of sterven aan het virus.
Een Calicivirusinfectie heeft veel van dezelfde kenmerken als het Rinotracheitisvirus, en medische interventie is ook voor dit virus noodzakelijk.
In de ergste gevallen kunnen ziekenhuisopname, zuurstoftherapie, verdampers, injecteerbare antibiotica enz., sonde- of geforceerde voeding, voedingsondersteuning en IV-vloeistoffen nodig zijn.
Neem contact op met uw dierenarts als:
De kat moeite heeft met ademhalen of weigert te eten of te drinken; de kat vertoont overmatige inactiviteit, braken of diarree; de kat valt terug na schijnbaar herstel of ontwikkelt nieuwe tekenen; de koorts van de kat is hoger dan 104 F; de ogen van de kat zijn rood, gedeeltelijk gesloten, of hebben afscheiding.
Belangrijkst, volg het recept van uw dierenarts en meld hem of haar eventuele van deze veranderingen, omdat ogenschijnlijk simpele aandoeningen soms snel kunnen verslechteren.