Huisdieren
Huisdieren
Feliene ringworm is een redelijk veelvoorkomende ziekte bij huiskatten. Helaas is het ook een van de meest koppige en besmettelijke. Ringworminfecties overschrijden makkelijk soortengrenzen, inclusief van katten naar mensen. Snelle behandeling is essentieel om uw kat van de ziekte te ontdoen en om andere gezinsleden te beschermen tegen infectie.
Ondanks de naam, wordt feliene ringworm niet veroorzaakt door een worm. Het wordt veroorzaakt door een schimmel die in de bovenste laag van de huid van de kat, haarfollicelen en soms in de klauwen leeft. Er zijn drie typen schimmels die feliene ringworm kunnen veroorzaken: Microsporum gypseum, Microsporum canis, en Trichophyton mentagrophytes. Microsporum canis is de meest voorkomende oorzaak van ringworm bij katten. Echter, katten kunnen geïnfecteerd raken met Microsporum gypseum uit de grond als ze buiten mogen. Katten die in contact komen met geïnfecteerde ratten en muizen, kunnen Trichophyton mentagrophytes opkrijgen.
Als uw kat ringworm heeft, kunt u uitgebreide roos en haaruitval bemerken. Een van de kenmerkende symptomen van feliene ringworm is het verschijnen van circulaire, kaale huidletsels bedekt met schilferige, schubbende huid. Kleine, puistachtige bultjes gevuld met pus kunnen in het midden van de kaale plekken verschijnen. U zult deze waarschijnlijk op de kop, oren en staart observeren, maar ze kunnen over het hele lichaam verschijnen.
Er zijn verschillende topicale behandelingen beschikbaar voor feliene ringworm. Van deze is een kalk- en zwavelwas de meest effectieve. U moet uw kat twee keer per week wassen met de was gedurende de eerste twee weken na de diagnose. Na de eerste twee weken kunt u de frequentie van de dip verminderen tot een keer per week voor de volgende 6 weken of tot uw dierenarts u vertelt de behandeling te stoppen. Uw dierenarts kan ook een antifungale crème zoals miconazol of thiabendazol voorschrijven. In sommige gevallen kunnen ze antifungale wassen met miconazol voorschrijven in plaats van een kalkzwaveldip, maar kalkzwaveldips worden meestal als effectiever beschouwd. Als uw kat lang haar heeft, kan uw dierenarts u ook adviseren het te scheren om te zorgen dat de behandeling effectief is.
Bij katten met ernstige ringworminfectie of in gevallen waar topicale behandeling alleen oneffectief is, kan uw dierenarts een medicijn voorschrijven om uw kat te helpen de infectie te bestrijden. Er is slechts één medicijn dat formeel goedgekeurd is om ringworm bij katten te behandelen, een antifungaal genaamd griseofulvine. Griseofulvine moet met voedsel gegeven worden. Aangezien katten het medicijn niet kunnen absorberen tenzij ze vet in hun maag hebben, kan uw dierenarts aanbevelen om over te schakelen op een hoog-vet dieet terwijl uw kat griseofulvine inneemt. Andere medicijnen, waaronder ketoconazol, itraconazol en terbinafine, kunnen voorgeschreven worden indien nodig.
Alle behandelingen voor feliene ringworm gaan met een zekere risico op bijwerkingen. De kalkzwaveldipbehandeling heeft de minst ernstige potentiële bijwerkingen. Echter, het ruikt verschrikkelijk, als rotte eieren, en kan de vacht van uw kat een onaantrekkelijke gele kleur geven. Griseofulvine heeft ernstigere bijwerkingen, waaronder fokafwijkingen, geboortegebreken en leverschade. Het kan ook ervoor zorgen dat uw kat ophoudt met het produceren van beenmergcellen. Om deze redenen mag griseofulvine nooit aan fok- of drachtige katten gegeven worden. Als u griseofulvine gebruikt om uw kat te behandelen voor ringworm, bel uw dierenarts onmiddellijk als iets niet klopt.
Omdat ringworm hoog besmettelijk is, zijn er enkele stappen die u moet ondernemen om andere gezinsleden te beschermen tegen infectie terwijl uw kat behandeld wordt. Ten eerste, zorg ervoor dat u alle verzorgingsgerei na elk gebruik sterilisert. Stoof uw huis grondig, en gooi de stofzuigerzak in een buitenafvalbak. Gebruik een 10 procent bleekmiddeloplossing om alle harde oppervlakken te desinfecteren waar uw kat in contact is geweest. Om uw katten te voorkomen ringworm op te lopen, houd ze binnen en ver van geïnfecteerde katten. Omdat ringworm zo gemakkelijk tussen mensen en katten verspreidt, is er geen manier om het volledig te voorkomen. Er is echter een ringwormvaccin dat hoog-risico dieren minder waarschijnlijk laat infecteren na blootstelling.