Huisdieren
Huisdieren
Ongeveer 5 procent van alle katten lijdt op een bepaald moment in hun leven aan blaasproblemen. Afhankelijk van de oorzaak variëren de behandelingen, maar de symptomen zijn vaak vergelijkbaar. Veelvoorkomende symptomen van blaasproblemen zijn persen in de kattenbak, beperkte urineproductie, bloed in de urine of vermijding van de kattenbak. Vaak aangeduid onder de algemene term feline urinary syndrome (FUS) kunnen blaasproblemen uitgroeien tot een ernstige aandoening, vooral voor mannelijke katten.
Virussen en bacteriën kunnen blaasinfecties veroorzaken. De blaas zou een steriele omgeving moeten zijn. Wanneer dat niet het geval is, treedt infectie op. Blaasinfecties treffen vaak oudere katten, maar komen ook voor bij katten jonger dan 10 jaar. Voortdurende bacteriële infecties kunnen leiden tot ontsteking van de blaaswand en de kans op blaasstenen of -kristallen vergroten. Een snelle verandering in urine-pH kan een blaasinfectie teweegbrengen, dus voer een hoogwaardig, laag-as voer. Voor katten met terugkerende infecties, vermijd droog voer ten gunste van niet-vis blikvoer.
Kristallen kunnen zich vormen in de urine van uw kat, waardoor pijnlijk plassen ontstaat. Urinekristallen of -stenen kunnen uitgroeien tot een ernstige situatie, vooral bij mannelijke katten. De stenen kunnen de doorgang van urine blokkeren—dit is een potentieel dodelijke aandoening terwijl toxinen ophopen en orgaanfalen veroorzaken. Onmiddellijke katheterisatie of chirurgie kan aangewezen zijn. Mildere gevallen van blaasstenen kunnen worden gecontroleerd met een laag-as dieet.
Idiopathische cystitis is een algemene term voor feline onderste urinewegaandoening—elke aandoening die tekenen vertoont van "irriterend plassen" of, in algemene termen, wanneer het pijn doet om te plassen. Deze aandoening kan gerelateerd zijn aan stress, ontsteking van de blaas of urethra of een lichte obstructie. Veel gevallen genezen zonder behandeling in vijf tot zeven dagen. Sta uw kat meer toegang tot buiten toe als dat mogelijk is, en zorg ervoor dat ze een veilige, afgelegen rustplaats heeft.
Als uw kat gewond is geraakt—bijvoorbeeld gevallen of door een auto is aangereden—kan ze gaan lijden aan terugkerende blaasproblemen. Zenuw- of spierletsel kan het vermogen van uw kat om te plassen beïnvloeden en deze ophoping van urine kan de gevoeligheid van een kat voor infectie vergroten. Chirurgische opties kunnen worden overwogen, maar veel katteneigenaren hebben goede resultaten gerapporteerd met acupunctuur. Als uw kat tekenen van incontinentie vertoont, kunnen extra kattenbakken helpen.
Wanneer u een blaasprobleem vermoedt, zal uw dierenarts uw kat een grondig onderzoek geven. Urinekweken worden afgenomen, hetzij van een monster dat u levert of via een naaldaspiratie. Na een grondige analyse wordt een diagnose gesteld en de juiste behandeling aanbevolen. Als de resultaten negatief of onbeslist zijn, houd uw kat dan nauwlettend in de gaten en volg de voedingsaanbevelingen.
Bacteriële infecties worden behandeld met een kuur antibiotica. Bij ernstige stenen met blokkade kan een katheter worden ingebracht om de urethra vrij te maken. Sommige katten hebben chronische urineweg- en blaasproblemen en deze katten moeten regelmatige urinekweken ontvangen. Een dieetvoorschrift kan verdere uitbraken voorkomen. Houd de kattenbak altijd vlekkeloos schoon—als uw kat er regelmatig weigert te gebruiken, kan dit een infectie teweegbrengen, die op zijn beurt kristalvorming kan stimuleren.
Blaasproblemen zijn vaak het gevolg van een dieet dat te veel as bevat. Er zijn speciale dieetvoorschriften beschikbaar via uw dierenarts, of u kunt laag-as voedsel kopen bij een voerwinkel. Lees etiketten zorgvuldig; asgehalte is vermeld in de gegarandeerde analyse. Blikvoer voor katten is vaak lager in as, vooral als het geen vis bevat. Zorg altijd voor onbeperkt vers water voor uw kat.