Feliene hypothyreoïdie is een stoornis die de schildklier aantast. De schildklier maakt hormonen die de metabolische activiteiten controleren, en wanneer het stopt met het produceren van voldoende niveaus van deze hormonen, treedt hypothyreoïdie op. Hoewel deze aandoening zeldzaam is, zal het de kwaliteit van leven van je katje beïnvloeden, dus het kennen van de symptomen en tekenen is belangrijk om je kat gedurende zijn leven gezond en gelukkig te houden.
Functie
- De schildklier produceert twee verschillende soorten hormonen, thyroxine en triiodothyronine. Deze hormonen controleren hoe effectief het spijsverteringsstelsel van je kat is, hoeveel energie je kat heeft en hoe zijn hart en nieren functioneren. Te veel van deze hormonen veroorzaken hyperactiviteit en spanning op het hart. Te weinig ervan en je kat kan energie en eetlust verliezen terwijl hij gewicht toeneemt.
Betekenis
- Hoewel hypothyreoïdie zeldzaam is bij katten en meestal niet levensbedreigend is, is het nog steeds belangrijk om het te behandelen als een ernstige stoornis. Hypothyreoïdie betekent letterlijk dat je kat te weinig schildklier heeft, wat betekent dat al zijn systemen vertragen. Het beïnvloedt niet alleen de fysieke vaardigheden, maar ook de mentale reacties van je kat zullen worden verdoofd.
Effecten
- Hypothyreoïdie heeft veel zichtbare effecten alsook onzichtbare. Omdat zijn lichaam vertraagt, kan het haar van je kat stoppen met groeien en verward en dof worden--zelfs bij overmatig poetsen. Je kat zal waarschijnlijk interesse verliezen in speelgoed en andere dingen om hem heen. Band- en gewrichtsschade zijn ook veelvoorkomende bijwerkingen van deze stoornis.
Identificatie
- Hypothyreoïdie bij katten wordt gekenmerkt door gewichtstoename, zelfs als de kat dezelfde hoeveelheid of minder eet dan in het verleden. Je katje kan suf worden, extreem dorstig zijn en een jeukende, schilferige, vervellende vacht hebben. Katten stoppen vaak met het gebruiken van de kattenbak wanneer ze hypothyreoïdie ontwikkelen.
Misvattingen
- Het is gemakkelijk om hypothyreoïdie te verwarren met de symptomen van veroudering, aangezien de meeste katten die deze aandoening ontwikkelen 10 jaar of ouder zijn. Echter, alleen omdat je kat de decenniale grens heeft bereikt, betekent dit niet dat incontinentie, chronische vermoeidheid en mentale vertraging onvermijdelijk zijn. Zodra je een verandering in het gedrag van je kat opmerkt, moet je een dierenarts raadplegen om te zien of de symptomen gewoon deel uitmaken van het verouderingsproces van je kat. De kansen zijn groot dat ze eigenlijk indicatief zijn van een gezondheidsaandoening en kunnen worden behandeld zodat je kat weer normaal kan worden.
Preventie/Oplossing
- Feliene hypothyreoïdie wordt het beste behandeld met hormoonvervangingstabletten die oraal aan je kat twee keer per dag worden gegeven. Medicatie wordt voorgeschreven op gewicht, maar moet worden aangepast aan de kat omdat de stofwisseling van elke kat enigszins verschilt. Wat perfect kan zijn voor een tien pond zware kat, is misschien niet genoeg voor een anders identieke katachtige.
