Huisdieren
Huisdieren
Een dove kat liefhebben klinkt misschien uitdagend, maar je zult snel leren dat dieren zeer aanpasbaar zijn, met name wanneer ze niet weten dat ze anders zijn.
Dove katten kunnen misschien niet horen, maar hun gevoel voor aanraking is buitengewoon. Ze zullen trillingen voelen van andere huisdieren die over de vloer lopen, zelfs van toiletten die doorspoelen. Soms vraag je je af of de katten wel echt doof zijn.
Omdat dove katten het volume van hun stem niet kunnen beheersen, vallen ze meestal in een van twee categorieën wat betreft vocalisatie: 1) Ze miauwen zelden, of helemaal niet; 2) Hun miauwen en gillen zijn ongepast. Bijvoorbeeld, een horende katten zou weten om stil naar een vogel bij het raad te sluipen. De doofe katten kan gaan rennen en een luide piep uitsteken, zonder zich te realiseren dat haar piep de vogel waarschuwt. Of een doofe katten kan een grote gil laten horen alsof haar staart in de deur zit, maar je ontdekt dat ze gewoon plezier heeft met haar speelgoedmuis.
Bij andere katten heb je waarschijnlijk gemerkt dat hun oren trillen en bewegen wanneer ze geluiden horen. De oren van je doofe kat zullen ook trillen en bewegen, maar deze zijn communicatie naar jou, of andere familieleden en huisdieren. Na verloop van tijd kun je misschien begrijpen wat bepaalde oorbewegingen betekenen.
Dove katten zijn gemakkelijk te verschrikken. Als je naar een doofe kat toe loopt, stamp dan hard met je voeten op de vloer om haar te laten weten dat je eraan komt.
Alle katten hebben behoefte om hoog in de lucht te zijn, maar dove katten hebben meer extreme behoeften aan hoge plaatsen. Zorg ervoor dat je haar plekken geeft waar ze hoog kan zijn - een plankje in een kast, bijvoorbeeld. Of je kunt eenvoudig een plank bouwen van resthout en deze een paar centimeter van het plafond bevestigen.
Ze kan haar rug naar je toe keren om je te negeren, wetende dat ze klaar staat om op iets te springen wat niet is toegestaan. Om haar aandacht te krijgen, stamp dan een paar keer met je voet op de vloer. Ze zal het voelen, hoewel ze er misschien voor kiest om je te negeren.
Enige basis gebarentaal leren is een geweldige leerervaring voor jou en je kat. Het mondeling uitspreken van de woorden tegelijkertijd versterkt wat je wilt communiceren. Natuurlijk zullen je eigen lichaamstaal en gezichtsuitdrukkingen een lange weg gaan in het vertellen van ja of nee.
Ik heb ook zelf handsignalen verzonnen ter plekke. Bijvoorbeeld, wanneer een kolibrie het venstervoeder bezocht, fladderde ik met mijn vingers in een vogelbeweging en zei ik, in een zangstem: “Kolibrie, kolibrie.” Ze leerde snel wat het betekende en kon naar het raam kijken voor de vogel. Het woord zeggen voegde niet alleen een communicatiemethode met haar toe, het liet ook mijn horende kat weten dat we een bezoeker hadden.
Als de katten het toestaat, kun je je mond tegen haar hoofd, buik of rug houden en woorden zeggen. Ik gebruik de zin “mooi meisje,” terwijl ik de “p” overdreven uitspreek en op de bovenkant van haar hoofd of haar rug blaas. Ze weet misschien niet dat het betekent dat ze mooi is, maar ze weet wel dat het betekent dat ik gek op haar ben en ze wordt onmiddellijk knuffelig en spint.
Wees niet verrast als je andere katten niet lijken te realiseren dat ze doof is. Ze zullen naar haar roepen.