Huisdieren
Huisdieren
Potentiële gevaren voor zowel kat als eigenaar kunnen schuilgaan in je kattenbakvulling. Natriumbentoniet, dat traditioneel wordt gebruikt als afdichtings-, voeg- en plugmateriaal, wordt aan veel klontvormende formules toegevoegd. Katten ademen het stof in dat deze vulling bedekt en slikken stukjes van de vulling in tijdens het schoonmaken van zichzelf na een bezoek aan het toilet. Kristallijn silica, dat ook aan kattenbakvulling wordt toegevoegd, is kankerverwekkend. Klontvormende kattenbakvulling en die met kristallijn silica zijn daarom potentieel gevaarlijk voor je kat. Virussen op de vulling kunnen gevaarlijk zijn voor zwangere vrouwen. Kattenbakvulling door het toilet spoelen kan deze virussen naar het milieu verspreiden.
Na een bezoek aan hun kattenbak likken katten zich doorgaans schoon. Het stof dat samenhangt met klontvormende kattenbakvulling wordt dan ingeslikt terwijl de kat zichzelf schoonmaakt. Dit stof bedekt de darmen van de kat en verhindert de juiste opname van voedingsstoffen. De aanwezigheid ervan veroorzaakt ook dat de kat uitdroogt. De vulling zelf is ontworpen om een onoplosbare massa te vormen wanneer deze in contact komt met vocht. Klontvormende kattenbakvulling kan ertoe leiden dat de getroffen kat lethargisch wordt en uiteindelijk aan verschillende aandoeningen lijdt, waaronder braken en diarree. Katten kunnen ook ademhalings- en nierproblemen ervaren. De klei, natriumbentoniet, wordt vaak toegevoegd als klontvormend middel aan dit type kattenbakvulling. Natriumbentoniet zal zwellen tot 15 keer het oorspronkelijke volume wanneer het nat is, en het gedraagt zich als uitdijend cement zodra het in de darmen van de kat zit.
Sommige vullingen bevatten kristallijn silica-stof. Dit product, dat niet biologisch afbreekbaar is, is door het Internationaal Agentschap voor Onderzoek naar Kanker aangetoond als carcinogeen, of kankerverwekkend bij mensen. Kristallijn silica-stof hoopt zich ook op in de longen van de kat en veroorzaakt een aandoening die silicose wordt genoemd. Katten die lijden aan silicose hebben een verminderde longcapaciteit, wat zich zal uiten in kortademigheid.
Kattenontlasting kan het virus toxoplasmose bevatten, wat schadelijk kan zijn voor het ongeboren menselijke kind. Katten raken geïnfecteerd wanneer ze prooien eten van geïnfecteerde knaagdieren in het bijzonder. Kattenbakken zijn relatief klein en worden vaak gebruikt. Katten schrapen ook vulling rond na het gebruik van hun toilet en krijgen op deze manier vulling of het stof van de vulling op hun poten. In veel gevallen dragen ze het virus dan ook op hun poten en kunnen ze het overdragen aan hun eigenaren tijdens begroetingssessies, spelen en verzorging. Zwangere eigenaren worden ook blootgesteld aan het virus wanneer ze ontlasting opscheppen of de kattenbak schoonmaken.
Niet alle gemeentelijke rioolwaterzuiveringsinstallaties filteren toxoplasma uit en deze parasiet kan door het toilet worden gespoeld naar zee, waar het zich concentreert in het vlees van filtervoedende ongewervelden, zoals mosselen. Volgens wetenschappers van de University of California kunnen zee-otterdoden in de afgelopen jaren worden toegeschreven aan het door het toilet spoelen van kattenbakvulling.