Huisdieren
Commercieel diervoer is een enorme industrie, en voor veel huisdieren is het wellicht het enige voedsel dat ze ooit eten. Het wordt vaak aanbevolen door dierenartsen als geschikte voedselbron, en gegeven het grote aantal smaken en dieetopties, zijn er varianten voor elke type dierenbezitter, of nu kieskeurig of conservatief. De productie ervan staat echter vaak ter discussie; hoewel veel fabricanten strikte kwaliteitsrichtlijnen volgen en er regelgeving is om dieren en eigenaren te beschermen, zullen sommige bedrijven altijd de hoeken afknippen om de opbrengst te maximaliseren en de kosten te minimaliseren.
Vlees wordt in bijna alle commerciële diervoeders gebruikt, maar het wordt gerenderd om vocht en vet te verwijderen. Het gerenderde vlees kan extra componenten krijgen om het om te zetten in vleesmeel. Vitamines en mineralen worden toegevoegd, evenals in sommige gevallen kunstmatige aroma's, stabilisatoren en conservansmiddelen. Alle ingrediënten en additieven zijn door de FDA vereist om 'Generally Recognized As Safe' (GRAS) te zijn of anders als voedingsadditief goedgekeurd. Let op als ingrediënten graan en andere vulstoffen bevatten, want de voedingsbehoeftes van elk dier zijn uniek.
De ingrediënten worden gemalen en gemengd, daarna door een proces genaamd high-heat extrusie. Eerst worden ze voorbehandeld met vloeibaar vet, daarna in een onder druk staande, stoomgevulde trommel. Het mengsel wordt gekookt, door een vorm geperst, op maat gesneden, dan gekoeld. Het eindproduct kan vervolgens besproeid worden met vet of smaakstof om het aantrekkelijker te maken. Op dit moment kunnen extra vitamines en mineralen op het voer gesproeid worden, ter compensatie voor de vernietiging van deze verbindingen tijdens het koken op hoge hitte.
Commerciële diervoederslabels zijn strikt gereguleerd door de FDA en moeten diverse kwaliteiten over het voedsel zelf aangeven. De productnaam moet een specifiek formaat volgen gebaseerd op de hoeveelheden specifieke ingrediënten. Als een product 95% van een specifiek ingrediënt bevat, mag het genoemd worden met alleen dat ingrediënt, bv. 'Kip voor Katten'. Als het ingrediënt 25-95% uitmaakt, is een beschrijvend woord in de naam verplicht; 'Kip Diner voor Katten' heeft dus minder kip dan 'Kip voor Katten'. Een item van 3-25% wordt vermeld als 'met' de hoofdingrediënten – 'Kip Diner met Zeevruchten' – en een item in kleinere hoeveelheden maar detecteerbaar wordt gedefinieerd als smaak, zoals in 'Kip Diner met Zeevruchten Smaak'.
Commercieel diervoer bevat vaak meel-ingrediënten, een bron van controverse. Meel is primair gemalen vlees of graan, maar met toegevoegde componenten die bot, organen en andere producten kunnen omvatten die niet doorgaans door mensen gegeten worden. Huisdieren, zoals hun wilde tegenhangers, hebben over het algemeen geen probleem met het eten van deze minder smakelijke ingrediënten, maar veel consumenten raken verontrust wanneer ze hiervan te horen krijgen en zouden liever dat hun huisdier alleen kwaliteitsvlees eet. In deze situatie kiezen sommige consumenten ervoor om zelf diervoer te maken.