Huisdieren
Huisdieren
Druk papieren handdoeken stevig over het ongelukszone om zoveel mogelijk urine op te nemen. Voor urinevlekken die al opgedroogd zijn, gebruik een zwart licht om het doelgebied te identificeren en maak de plek vochtig door het met een spons met koel water te bevochtigen. Dep het vocht op en verwijder oppervlakkige resten in het proces.
Meng 1 theelepel milde vloeibare afwaszeep en 1 kop koel water totdat er schuim ontstaat. Dompel een doek in de zeepoplossing. Wring de doek uit om overtollig water te verwijderen en dep dan zachtjes het getroffen gebied. Spoel de zeep weg door het gebied met een spons met koel water te bevochtigen. Dep met een schone handdoek om te drogen.
Giet ¼ kop gedestilleerde witte azijn in een kleine kom. Voeg ¼ kop koel water toe en roer tot de twee goed vermengd zijn. Dompel een spons in de oplossing en druk het vochtige materiaal dan tegen het geurige gebied. Schrob zachtjes, beweeg de spons in een klein, cirkelvormig patroon, totdat het hele gebied grondig is doordrenkt met de azijnoplossing. Wacht tot het gebied droogt (of gebruik een haardroger om het proces te versnellen) en controleer dan het resultaat. Als de kattenurinegeur nog steeds waarneembaar is, herhaal dan de behandeling of probeer een ander middel.
Plaats ¼ kop baking soda in een grote kom. Voeg 1 theelepel milde vloeibare afwaszeep toe en roer tot de twee goed vermengd zijn. Giet genoeg 3 procent waterstofperoxide erbij om een dunne pasta te maken. Smeer het mengsel over het getroffen gebied. Schrob de pasta krachtig met de borstelharen van een oude tandenborstel om hardnekkige resten los te maken. Veeg de baking soda weg met een vochtige doek en wacht tot het gebied droogt. Herhaal indien nodig. Waterstofperoxide kan echter een blekend effect hebben, om onbedoelde verkleuring te voorkomen, laat de pasta niet langer dan vijf minuut op zijn plaats.