Huisdieren
Huisdieren
Er zijn ziekten die specifiek voor honden zijn en ziekten die specifiek voor katten zijn. Andere ziekten, zoönosen genoemd, kunnen tussen soorten overgaan. Veel van de ernstigere ziekten zijn te voorkomen met een reeks vaccinaties. Vaccinaties voor honden en katten zijn vergelijkbaar in hun werkwijze en toedieningswijze.
Vaccinaties zijn ontworpen om een immuunsysteemreactie te triggeren. Het lichaam wordt op een veilige, gecontroleerde manier blootgesteld aan kleine delen van virale DNA. Bij blootstelling aan dit virus opnieuw, herkent het immuunsysteem het, waardoor het gemakkelijker en sneller de afweer van het lichaam kan mobiliseren. Vaccins worden aan honden en katten op een van drie manieren toegediend: geïnjecteerd in een spier of onder de huid, of gespoten in de neus, volgens "The Clinical Textbook for Veterinary Technicians."
Er zijn drie basistypen vaccins, volgens "Pathology and Parasitology for Veterinary Technicians." Een levend-virus vaccin bevat delen van het virus dat niet op enigerlei manier is verzwakt of veranderd. Een gemodificeerd levend-virus vaccin bevat een verzwakte stam van het virus, of virale materiaal dat in een laboratorium is verzwakt door herhaaldelijk activering van het virale materiaal. Een inactief vaccin bevat virulent materiaal dat is gedeactiveerd met behulp van een chemische stof, zoals formaldehyde. Dierenartsen gebruiken de neiging om levende of gemodificeerde levende virusvaccins te gebruiken, volgens "The Clinical Textbook for Veterinary Technicians." Vaccins die tegen meer dan één virus beschermen, worden polyvalent of combinatievaccins genoemd, terwijl monovalente vaccins alleen tegen één virus beschermen.
Vaccinaties die nuttig zijn voor sommigen, maar niet voor de meeste katten en honden, worden keuzevaccins genoemd. Vaccins die ten zeerste worden aanbevolen om extreem besmettelijke en gevaarlijke ziekten te voorkomen en tegen te beschermen, of vaccins die wettelijk zijn verplicht, worden beschouwd als kernvaccins, volgens de "Clinical Veterinary Advisor." Rabiesvaccins zijn wettelijk verplicht op sommige locaties en zijn een kernvaccinatie voor zowel katten als honden. Kernvaccins voor honden, volgens "The Clinical Textbook for Veterinary Technicians," omvatten hondenziekte, hepatitis of adeno-virus-2, parvovirus en parainfluenza. Kernvaccins voor katten omvatten rabiës, felien virale rinotracheïtis of herpesvirus, felien calicivirus en panleukopenie, of felien parvovirus. Een dierenarts is beter in staat te bepalen welke vaccins nodig zijn op basis van de individuele behoeften van het dier.
De American Veterinary Medical Association beveelt aan dat dierenartsen vaccinaties toedienen in variërende tijdsbestekken op basis van de levensstijl van elk individueel dier. Puppy's en kittens moeten over het algemeen om de twee tot drie weken worden gevaccineerd tot de leeftijd van 16 tot 18 weken. Volwassen dieren moeten worden gevaccineerd bij adoptie. Als een inactief virusvaccin wordt gebruikt, wordt er twee tot vier weken na de eerste vaccinatie een herhalingsvaccinatie toegediend. Vaccins moeten om de één tot drie jaar opnieuw worden toegediend, afhankelijk van de duur van de immuniteit die door het vaccin wordt geboden, volgens "The Clinical Textbook for Veterinary Technicians."
Alleen-binnen katten en honden lopen nog steeds het risico om overdraagbare ziekten op te lopen en hebben nog steeds vaccinaties nodig.
Houd er rekening mee dat vaccinaties niet altijd werken. Soms produceren fabrikanten onjuist samengestelde of defecte vaccins. Onjuiste toediening, inclusief een breuk in immuniteit, is ook een mogelijke oorzaak voor vaccinatiemislukking. Verschillende virussen hebben verschillende stammen, en het vaccin beschermt misschien niet tegen elke bestaande stam. Andere factoren, zoals individuele gezondheidsproblemen, kunnen volledige therapeutische immuniteit verhinderen, volgens "Shelter Medicine for Veterinarians and Staff." Sommige dieren ontwikkelen allergische of nadelige reacties op vaccins. In deze gevallen is het het beste om met een geaccrediteerde dierenarts te spreken.