Huisdieren
Huisdieren
De verteller in Edgar Allan Poe's "The Black Cat" bouwt op tot het moment dat hij de kat om verschillende redenen doodt:
* om een afdaling in waanzin vast te stellen: De escalerende wreedheid van de verteller tegenover de kat, van louter irritatie tot regelrecht geweld, toont een geleidelijk verlies van controle en een afdaling in een donkere, meer gewelddadige gemoedstoestand. De opbouw benadrukt deze mentale verslechtering en bereidt de lezer voor op de ultieme daad van geweld.
* om het contrast te benadrukken tussen de aanvankelijke genegenheid van de verteller voor de kat en zijn latere haat: De verteller houdt aanvankelijk van de kat en beschrijft deze met voorliefde. Deze eerste tederheid dient om de schokkende en verontrustende aard van zijn latere acties te benadrukken. Het contrast tussen de twee drastisch verschillende gemoedstoestanden onderstreept het thema van het verhaal van de destructieve kracht van ongecontroleerde woede en wreedheid.
* om spanning en voorafschaduwing te creëren: De groeiende obsessie van de verteller met de kat, zijn paranoia en zijn vreemde gedrag bouwen allemaal spanning op en voorspellen de onvermijdelijke daad van geweld. De lezer is zich ervan bewust dat er iets verschrikkelijks gaat gebeuren, waardoor een gevoel van angst en anticipatie ontstaat.
* om de aard van schuld en spijt te verkennen: Met de opbouw kan de verteller zijn interne worsteling met schuldgevoel na de handeling volledig beschrijven. De lezer is getuige van de geleidelijke voortgang van zijn schuld en de geleidelijke afbraak van zijn gezond verstand, waardoor het verhaal nog meer huiveringwekkend en psychologisch verontrustend wordt.
In wezen dient de opbouw om een psychologisch portret te creëren van een man die tot waanzin wordt gedreven door zijn eigen donkere impulsen. De handeling van het doden van de kat wordt een hoogtepunt van deze afdaling, wat het donkere potentieel benadrukt dat op de loer ligt in de menselijke psyche.