Hoe fok je Manx katten van de derde generatie
De Manx is een prachtig, charmant ras van kat afkomstig van Isle of Man. Manx katten zijn het meest bekend om hun natuurlijk voorkomende ruggengraatdefect, wat de lengte van de staart van het dier verkort. Een goed gefokte Manx kat kan een staart van normale lengte hebben of de helft van de normale lengte. Andere Manx katten, bekend als "risers", hebben een zeer korte staart, alleen zichtbaar wanneer de kat zijn staart optilt in communicatie. "Stumpy" Manx katten hebben stompstaarten bestaande uit één of twee wervels, terwijl "rumpies" helemaal geen staart hebben. Fokkers moeten zorgvuldig ouderpoezen selecteren om het Manx-syndroom te voorkomen, een ernstig en dodelijk ruggengraatdefect.
Instructies
- Verkrijg stambomen voor alle Manx katten waar je geïnteresseerd in bent om te fokken. Fok Manx katten alleen als je kunt verifiëren dat de ouderpoezen geen familiegeschiedenis hebben van ernstige aangeboren defecten of erfelijke ziekten. Er mag geen recente familiegeschiedenis zijn van intertrigo of corneale dystrofie, die veelvoorkomende ziekten zijn bij Manx katten. Over het algemeen fokken of tonen verantwoordelijke fokkers alleen Manx katten van showkwaliteit met een geregistreerde stamboom.
- Selecteer ouderpoezen die niet nauw verwant zijn, maar wel vergelijkbare kleurpatronen en vachttypes delen. Consistentie is essentieel als je een nest kittens wilt met voorspelbare, goed getekende vachten. Bijvoorbeeld, als je rood gevlekte tabby kittens wilt fokken, kies dan alleen rood gevlekte tabby ouders. Geen van de katten mag de ouder of broer/zus van zijn partner zijn.
- Observeer de stambomen van beide ouderpoezen. Als ze beide derde-generatie "rumpies" zijn, zonder enige staart, zoek dan een geparte maatje om defecten te voorkomen. Derde-generatie rumpies hebben de hoogste mogelijkheid om kittens te produceren met het Manx-syndroom, wat de kans op doodgeboren kittens en kittensterfte extreem hoog maakt.
- Overweeg om een geparte of halfgeparte ouder te koppelen aan een rumpy maatje. Dit minimaliseert de kans op het Manx-syndroom, wat meestal resulteert in een nest dat 50% rumpy en 50% geparte is, met de geparte kittens die voorkomen in stumpy, halfgeparte, volledig geparte en riser vormen. Een verscheidenheid aan staartlengtes in een nest geeft aan dat de fokking succesvol was en dat het fokprogramma succesvol is.
- Nadat beide ouderpoezen ouder dan twee jaar zijn, laat ze paren tijdens de estruscyclus van de poes. Tijdens estrus, of de loopcyclus, miauwt, spint en maakt een poes seksuele houdingen, vooral in de aanwezigheid van een potentiële partner. Toezicht houden op de kater en poes, bij voorkeur ze twee keer laten paren om bevruchting te verzekeren. Als een van de katten te agressief of ruw wordt, scheid ze en probeer het opnieuw.
- Breng de poes twee weken na het paren naar de dierenarts. De dierenarts zal een röntgenfoto of echografie uitvoeren om de bevruchting te bevestigen en om te bepalen hoeveel kittens er in de zwangerschap aanwezig zijn. Als beide ouders rumpies zijn, verwacht dan dat de helft van de kittens in de baarmoeder sterft door het Manx-syndroom. Houd er rekening mee dat Manx-nesten klein zijn; de verkorte ruggengraat van de kat sluit de mogelijkheid van grote nesten uit.
- Bewaak de gezondheid van je poes zorgvuldig gedurende de zwangerschap. De gemiddelde draagtijd voor een Manx kat varieert van zes tot zeven weken. Je kat heeft extra voedsel en aandacht nodig gedurende deze tijd en moet een geschikte, veilige nestplek in je huis krijgen.
- Kijk, maar bemoei je niet, als je aanwezig bent wanneer je kat bevalt. Raadpleeg je dierenarts als je problemen opmerkt tijdens of na de bevalling. Na de geboorte van de kittens, onderzoek de pasgeborenen zorgvuldig op tekenen van ernstige ruggengraatdefecten. Doodgeboorte, zwakte, verlamming, ongebruikelijke loop en hiaat in de ruggengraat zijn alle symptomen van het Manx-syndroom, dat optreedt wanneer kittens twee van de genen voor staartloosheid erven.
- Breng de kittens naar de dierenarts op drie, zes en twaalf weken leeftijd. De dierenarts kan controleren op tekenen van erfelijke ziekten en zal ook de groei en ontwikkeling van de kittens bewaken. De kittens moeten vaccinaties krijgen tegen feliene immunodeficiëntie virus (FIV) en feliene leukemie virus (FeLV), evenals behandeling voor oor mijten, vlooien en darmparasieten. Als de dierenarts een erfelijk defect zoals het Manx-syndroom detecteert, kan euthanasie de beste optie zijn.
- Verkoop, toon of overdraag de kittens wanneer ze zijn volwassen tot vier maanden oud. Op vier maanden leeftijd zouden de kittens goed gevestigd moeten zijn in hun fysieke en emotionele gezondheid, en eventuele symptomen van aangeboren defecten zullen zichtbaar zijn.
