Huisdieren
Huisdieren
Hoofd:
* Oren: Lange, bewegende oren die gebruikt worden voor gehoor en communicatie.
* Ogen: Grote, prominente ogen aan de zijkanten van het hoofd, bieden wijd zichtsveld.
* Snuit: Het gebied om de neus en mond, met neusgaten, lippen, en mond.
* Neusgaten: Groot en uitgevormd, voor efficiënte ademhaling.
* Voorhoofd: Het gebied tussen de ogen en de top van het hoofd.
* Mane: Een lang, vloeiend haarbedekking die langs de top van de nek groeit.
Lichaam:
* Nek: Lang en flexibel, verbindt het hoofd met het lichaam.
* Schouder: Het punt waar de nek het lichaam ontmoet.
* Borst: Het gebied tussen de voorpoten.
* Rug: Het bovenste deel van het lichaam tussen de schouder en de kruik.
* Lenden: Het gebied tussen de rug en de kruik.
* Kruik: De achterhand, inclusief heupen en billen.
* Staart: Een lang, struisende uitsteeksel dat vanuit de kruik groeit.
* Flank: Het gebied tussen de ribben en de achterhand.
Poten:
* Voorpoten:
* Schouder: Verbindt de poot met het lichaam.
* Onderarm: Het lange bot onder de schouder.
* Knie: Het gewricht tussen de onderarm en het kannebots.
* Kannebots: Het lange, slanke bot onder de knie.
* Fetlock: Het gewricht tussen het kannebots en de kroonrand.
* Kroonrand: Het korte bot tussen de fetlock en de hoef.
* Hoef: De harde, gekeratiniseerde bedekking die de voot beschermt.
* Achterpoten:
* Heup: Verbindt de poot met het lichaam.
* Dij: De grote spiermassa tussen de heup en de knie.
* Knie: Het gewricht tussen de dij en de onderbeen.
* Knieplooi: Het gebied tussen de knie en de hiel.
* Hiel: Het gewricht tussen de knieplooi en het kannebots.
Overig:
* Vacht: Het haar dat het lichaam van het paard bedekt.
* Kleur: Paarden komen in een grote verscheidenheid aan kleuren en patronen.
* Merken: Unieke kleurpatronen die gebruikt worden om individuele paarden te identificeren.
* Hoeven: Harde, gekeratiniseerde bedekkingen die de voeten beschermen.
Dit is slechts een kort overzicht van de externe kenmerken van een paard. Er zijn veel meer details die waargenomen kunnen worden, afhankelijk van het doel van de onderzoek. Bijvoorbeeld, een dierenarts kan zoeken naar tekens van ziekte of letsel, terwijl een fokker meer geïnteresseerd kan zijn in de conformatie van het dier.