Huisdieren
Huisdieren
hoofd:
* oren: Lange, mobiele oren die worden gebruikt voor gehoor en communicatie.
* ogen: Grote, prominente ogen op de zijkanten van het hoofd, wat een breed gezichtsveld biedt.
* snuit: Het gebied rond de neus en mond, met de neusgaten, lippen en mond.
* neusgaten: Groot en wijd uitlopen, waardoor efficiënte ademhaling mogelijk is.
* voorhoofd: Het gebied tussen de ogen en de bovenkant van het hoofd.
* mane: Een lange, stromende haarlaag die langs de bovenkant van de nek groeit.
lichaam:
* nek: Lang en flexibel, verbindt het hoofd met het lichaam.
* schouder: Het punt waar de nek het lichaam ontmoet.
* borst: Het gebied tussen de voorpoten.
* Terug: Het bovenste deel van het lichaam tussen de schouder en de achtergrond.
* lenden: Het gebied tussen de achterkant en de staart.
* Rump: De achterkant, inclusief de heupen en billen.
* staart: Een lang, bossig aanhangsel dat voortkomt uit de staart.
* flank: Het gebied tussen de ribben en de achterste.
benen:
* Voorpoot:
* schouder: Verbindt het been met het lichaam.
* onderarm: Het lange bot onder de schouder.
* knie: Het gewricht tussen de onderarm en het kanonbot.
* Cannon Bone: Het lange, slanke bot onder de knie.
* fetlock: Het gewricht tussen het kanonbot en het kauw.
* Pastern: Het korte bot tussen de koker en de hoef.
* hoef: De harde, keratinised bedekking die de voet beschermt.
* Hindlegs:
* Hip: Verbindt het been met het lichaam.
* dij: De grote spiermassa tussen de heup en de vastloop.
* Stifle: Het gewricht tussen de dij en het onderbeen.
* Gaskin: Het gebied tussen de stif en het hok.
* Hock: Het gewricht tussen de Gaskin en het kanonbot.
Andere:
* jas: Het haar bedekt het lichaam van het paard.
* kleur: Paarden zijn er in een breed scala aan kleuren en patronen.
* markeringen: Unieke kleurpatronen die worden gebruikt om individuele paarden te identificeren.
* hoeven: Harde, keratinized deksels die de voeten beschermen.
Dit is slechts een kort overzicht van de externe kenmerken van een paard. Er zijn veel andere details die kunnen worden waargenomen, afhankelijk van het doel van het onderzoek. Een dierenarts kan bijvoorbeeld zoeken naar tekenen van ziekte of letsel, terwijl een paardenfokker meer geïnteresseerd kan zijn in de conformatie van het dier.