Huisdieren
Huisdieren
Ivermectine is een populaire ontwormer die voor paarden wordt gebruikt; echter, als deze topisch in poedervorm wordt aangebracht, kan het ook een effectieve behandeling voor luizen zijn. De twee soorten luizen die paarden aantasten zijn zuigluizen en beetluizen. Beide komen in de hele Verenigde Staten voor.
Zuigluizen veroorzaken meer problemen voor het paard omdat ze bloedarmoede kunnen veroorzaken door bloedverlies. Dit kan op zijn beurt ervoor zorgen dat uw paard zwak is. De groei van jongere paarden kan worden belemmerd als de luizen niet relatief snel worden vernietigd.
Hoewel beetluizen geen bloedarmoede veroorzaken, zijn ze vrij irriterend voor de gevoelige huid van het paard. Paarden kunnen in hun eigen huid bijten, continu schuren aan palen of wentelen. Uiteindelijk kan er haaruitval en open wonden ontstaan.
Ivermectine werd voor het eerst geproduceerd uit een schimmel—Streptomyces avermitilis—die uit de grond in Japan was geïsoleerd. Het werd pas in 1984 gelicentieerd als antibiotica voor gebruik bij dieren.
Ivermectine moet in twee tot drie doses worden toegediend, met 10 dagen ertussen om de levenscyclus van de luizen te doorbreken. Stof het hele paard af met de ivermectinepoeder en borstel vervolgens het dier. Als u meerdere paarden heeft, moet u ze allemaal tegelijk behandelen omdat luizen gemakkelijk van het ene dier naar het andere kunnen overdragen.
Overdoses kunnen giftige bijwerkingen veroorzaken zoals aanvallen, coma, verlies van spiercontrole, braken, depressie, stuipen en de dood. Het American Board of Veterinary Toxicology (ABVT) stelt: "Elke soort kan worden getroffen als de dosis groot genoeg is om de bloed-hersenbarrière te doordringen." Paarden hebben geen nadelige effecten tijdens de reproductie getoond bij behandeling met ivermectine voor luizenbestrijding; daarom kan ivermectine veilig worden gebruikt op hengsten en merries. Helaas is er niet genoeg informatie om te bepalen of ivermectine veilig is voor veulens jonger dan 4 maanden.