Huisdieren
Huisdieren
Het temporomandibulaire gewricht (TMJ) is een gebied van de schedel van het paard waar de kaak verbindt met het temporale been. Wanneer deze botten niet correct uitgelijnd zijn, raakt het weefsel rond het TMJ-mechanisme onder spanning, wat leidt tot spanning en pijn in de kaak van het paard. Een paard dat onder deze aandoening lijdt, wordt gezegd temporomandibulaire dysfunctie (TMD) te hebben. De aandoening heeft een aantal mogelijke symptomen, variërend van moeilijkheden met eten tot lichte spanning bij het gereden worden.
Als u vermoedt dat uw paard TMD heeft, zijn er verschillende waarschuwingssignalen waar u op kunt letten. Blijf bij uw paard toen het eet en kijk toe. Luister naar een klikgeluid terwijl uw paard kauwt. Controleer de emmer en omgeving na het eten om te zien of er geen grote hoeveelheden onopgegeten voedsel zijn. De kaak van een paard is ontworpen om gelijkmatig van kant naar kant te bewegen tijdens het kauwen. Als uw paard probeert alleen aan één kant van zijn mond te eten, of zijn kaak alleen in één richting beweegt, kan dit op pijn wijzen. Wanneer gereden, zou een gezond en buigzaam paard comfortabel moeten kunnen buigen bij de poll (de top van het hoofd) en een correcte houding aanhouden. Als uw paard weerstaat of weigert te buigen, kan dit aan pijn liggen. Ten slotte, loop met uw handen op de achterkant van de kaak, volg de kromming van de kaakbot richting het oog. Als de spieren rond de kaakmandibula hard en gespannen of gevoelig en ziek zijn, kan dit TMD aangeven.
De mogelijke oorzaken van TMD zijn veelvuldig, maar meestal te wijten aan letsel of spanning. Een onjuist gebruikte of gepaste bit of neusband kan het paard laten weerstaan en druk op de kaak uitoefenen. Onjuiste of infrequente tandartskundige behandeling kan oneffenheid in de mond en druk op de mandibula's veroorzaken. Dieet kan ook een factor zijn. Paarden die geen weidegang hebben, riskeren hun nekspieren niet correct uit te rekken. Paarden die voer uit hooiracksten aan de muur eten, moeten met hun hoofd in een onaangename hoek eten. Daarnaast kan een paard dat vastgemaakt is en in schrik achteruit trekt, de hoofd- en nekspieren overbelasten en de TMJ beschadigen.
In verdachte gevallen van TMD kan een equine tandtechnicus of dierenarts de diagnose bevestigen. In samenwerking met uw dierenarts moet u eerst naar de oorzaak zoeken en deze verwijderen voordat u begint met behandelen. Dit kan betekenen dat u de toerusting, het werkrooster of het voerprogramma van het paard verandert. Het wegnemen van de bron van het probleem gaat een lange weg in het oplossen ervan, maar uw dierenarts kan ook rust, massage, fysiotherapie of pijnstillende injecties aanbevelen. Sommige paarden zijn vatbaarder voor TMD dan anderen en moeten mogelijk een beheerssysteem voor het leven volgen. Als het probleem veroorzaakt is door slecht onderhouden of oneven afgezakte tanden, kan een paardentandarts de bron van het probleem verwijderen en het evenwicht herstellen.
Om de aandoening te helpen voorkomen, laat uw paard zo natuurlijk mogelijk voeren. Paarden die 16 uur per dag grazen, zijn veel minder vatbaar, omdat ze voldoende kans hebben om hun kaken correct uit te strekken en te buigen tijdens het eten, en ook hun nek- en rugspieren kunnen uitrekken en ontspannen. Volg een regelmatig tandartsprogramma, en let altijd op veranderingen in de eetgewoontes van uw paard. Als uw paard begint te weerstaan tegen werk waar het altijd mee omging, onderzoek dan de waarschuwingssignalen.