Huisdieren
Huisdieren
Paarden, hoewel oorspronkelijk niet inheems in de Verenigde Staten, zijn een van Amerika's meest gewaardeerde dieren. Van de koloniale periode tot moderne equestrische shows, zijn paarden een vaste waarde in de Amerikaanse cultuur. Fotosensitisatie is een medische aandoening die paarden kan beïnvloeden, met name in de onderste been.
Fotosensitisatie is een medische aandoening waarbij gebieden van de huid overgevoelig worden voor zonlicht, wat letsels, zonnebrand en wonden veroorzaakt. Dit is een pijnlijke aandoening; paarden met deze aandoening zijn vatbaar voor huidinfecties door de open wonden. De huid aan de onderbeen is meer blootgesteld dan andere gebieden, zoals de rug of nek, wat het vatbaarder maakt voor de stralen van de zon.
Er zijn twee typen fotosensitisatie: primaire en secundaire. Primaire fotosensitisatie treedt op wanneer een paard iets eet met foto-activerende eigenschappen. Bepaalde grassen en granen kunnen deze aandoening veroorzaken. Secundaire fotosensitisatie treedt op met de consumptie van ruwvoerplanten die chlorofyl bevatten en een gelijktijdige leveraantasting. Een leveraantasting bij een paard treedt op wanneer de galwegen geblokkeerd zijn of geavanceerde degradatie optreedt, wat de capaciteit van de lever beperkt om bepaalde chemicaliën te verwerken. Na vertering van chlorofyl in een paard, wordt het omgezet in een chemische stof genaamd phylloerythrine, een foto-activerende stof. Als leveraantasting aanwezig is, kan de phylloerythrine niet uit het lichaam worden geëxcreteerd, wat secundaire fotosensitisatie veroorzaakt.
Voor primaire fotosensitisatie zijn er bepaalde voedingsmiddelen te vermijden. Sint-Janskruid, boekweit, klauwklaver en rogge zijn bekend om deze aandoening te veroorzaken. Citrusvruchten, klaver, wortelen, peterselie en venkel zijn andere planten die deze pijnlijke en onmachtige aandoening kunnen veroorzaken. Voorkom dat het paard deze planten consumeert. Het vermijden van deze voedingsmiddelen is de primaire behandeling voor dit type fotosensitisatie.
Corticosteroïden, als ze in de vroege stadia van de secundaire versie gegeven worden, kunnen helpen de aandoening te verlichten. Terwijl de lever geneest en de aantasting geneest, houd het paard in de schaduw. Omdat de onderste poten uiterst gevoelig zijn, indien mogelijk, wikkel de onderste poten met elastische verbanden of stroken katoenstof. Dit voegt extra UV-bescherming toe. Als letsels al gevormd zijn, is basiswondzorg nodig. Antibiotische zalfjes, pijnbestrijding, en regelmatige reiniging van de wond en het wisselen van het verband zijn vitale behandelingen. De lever regezereert zichzelf; dit stelt leveraantasting in staat om zich met de tijd op te lossen, mits de leverbeschadiging niet te ernstig is. Een dierenarts kan de omvang van de schade beoordelen. Voorkom het voeren van ruwvoerplanten aan het paard tijdens de aantasting. Dit verlaagt de overgevoeligheid van de huid.