Huisdieren
De hak is een gewricht dat gewicht draagt halverwege het achterbeen van een paard. Hoewel niet zo vaak als andere hakproblemen, kunnen fracturen optreden door letsel of ziekte.
De haken zijn gevoelig voor breuken wanneer ze door een ander paard worden getrapt. Zelf toegebracht letsel gebeurt wanneer een paard uitraakt en zijn hak een vast voorwerp raakt, zoals een cementen muur in de stal. Ziekten in de subchondrale botten, indien niet vroegtijdig ontdekt en behandeld, kunnen breuken in dit gewricht veroorzaken.
Gebroken botten zijn ernstig maar vaak repareerbaar. Een dierenarts kan het achterbeen palpateren om de kreupelheid vast te stellen en de hak röntgenfotograferen om de omvang van de fractuur te bepalen.
Dierenartsen gebruiken een Robert Jones-verband om het achterbeen te spalken. Deze dikke wikkel stabiliseert het letsel, waardoor het kan genezen.
Herstel omvat zes maanden stalrust. De verzorger van het paard moet zijn dieet aanpassen om het gebrek aan beweging te compenseren en niet-steroidale ontstekingsremmers toedienen. Naarmate het been van het paard geneest, kan de verzorger het paard aan de hand lopen totdat het volledig hersteld is. Een dierenarts kan ook fysiotherapie aanbevelen.
Paarden scheiden die vechten is een praktische oplossing om wonden en gebroken botten te voorkomen. Het dempen van een cementen stalmur is kosteneffectiever dan het paard behandelen nadat het gewond is geraakt.