Hypothyreoïdie is een aandoening bij paarden die lagere schildklierhormoonspiegels veroorzaakt. De schildklier is een klier die in de nek van het paard zit en verantwoordelijk is voor het helpen onderhouden van temperatuur, eetlust, energieniveaus en productie van rode bloedcellen. Een lage schildklier kan veel symptomen veroorzaken; als u vermoedt dat een paard hypothyreoïdie kan hebben, zoek dan veterinaire aandacht zodat de behandeling onmiddellijk kan beginnen.
Fysieke symptomen
- Fysieke veranderingen om op te letten zijn oedeem (of zwelling) in de achterbenen, obesitas (inclusief een verdikking van de kam van de nek), bloedarmoede en verlaagde hartslag of temperatuur. De vacht van het paard kan grover worden, later vervellen en schilferiger zijn. Vruchtbaarheidsproblemen zijn ook mogelijk; de cycli van merries kunnen onregelmatig worden en hun melkproductie kan afnemen, terwijl hengsten een verminderd libido en spermatozoïdenaantal kunnen hebben. Laminitis, een pijnlijke ontsteking van de hoef, komt ook vaak voor bij paarden met hypothyreoïdie.
Gedragsveranderingen
- Veranderingen in het gedrag van een paard kunnen symptomatisch zijn voor een schildklierprobleem. Let op tekenen van lethargie of een gebrek aan eetlust. Een paard met hypothyreoïdie presteert misschien niet meer zo goed als voorheen en kan een gebrek aan energie vertonen.
Ontwikkelingsproblemen bij veulens
- Een veulen met hypothyreoïdie kan veel problemen hebben met zijn ledematen en botten. Bijvoorbeeld, zijn botten zijn misschien niet goed gevormd, zijn onderkaak kan langer zijn dan zijn bovenkaak en zijn hoofd kan een koepelachtig uiterlijk hebben.
Andere problemen bij veulens
- Veulens kunnen andere tekenen van hypothyreoïdie vertonen, waarvan sommige direct bij geboorte aanwezig zijn. Het veulen kan vroegtijdig geboren zijn, of het kan erg zwak zijn of kort na de geboorte sterven. Andere symptomen zijn een intolerantie voor kou, een langere vacht of problemen met coördinatie.
