Huisdieren
Huisdieren
De schouderhelling beïnvloedt de staplengte van het paard en de algehele balans, terwijl het de hoeveelheid schok absorbeert tijdens beweging reguleert. Paarden met rechte schouders hebben korte stappen en bieden ruwe ritten, terwijl lange, hellende schouders helpen bij het verspreiden van de schok van de hoef die de grond raakt.
Betrouwbare indicaties van schouderletsel zijn pijn, zwelling, tegenzin, spieratrofie en kreupelheid. Druk uitoefenen op het schoudergebied of de schouder naar voren, achteren of van het lichaam weg trekken zonder de gewrichten van het onderste been te buigen, leidt tot pijn. Zwelling treedt op in het gewrichtsgebied, veroorzaakt door afgebroken kraakbeen rond het gewricht dat botten tegen elkaar laat wrijven. Bij het optillen van het been schommelt het gewonde paard tegenzinrijk het been in een uitwaartse boog om het vooruit te brengen, in plaats van het op te tillen en vooruit te zetten. Deze beweging kan ook kniepijn of letsel aanduiden. Chronisch schouderletsel veroorzaakt borst- en schouder spieratrofie en kan de hoefpositie beïnvloeden.
Paarden kunnen pijn niet verbaal uiten; echter, ze vertonen een breed scala aan tekens om ons te waarschuwen. Hoofd schudden, gebrek aan coördinatie, hakkerige stappen, onjuist volgen en weigering om te leiden moeten alarmbellen doen afgaan over spiergezondheid. Rijders kunnen zelfs een glijdend zadel, riemproblemen en een algemeen gevoel van "verkeerd" tijdens het rijden opmerken.
Het paarden schouder is een kogelgewricht bestaande uit de bovenarm en het schouderblad. De grote knob van de bovenarm past in een kom aan de onderkant van het schouderblad. Schouderdysplasie treedt op wanneer de kom platter en ondieper is dan normaal. Dysplasie kan leiden tot kreupelheid en de noodzaak van chirurgische interventie.
Schouderartritis is doorgaans het gevolg van een infectie of van osteochondrosis dessicans. Septische of infectieuze artritis bij gezonde volwassen paarden ontwikkelt zich doorgaans snel, met significante kreupelheid, na het oplopen van een steekwond. Osteochondrosis dessicans is een ontwikkelingsziekte van het bot met abnormale overgangszones tussen bot en kraakbeen. Cysten of kraakbeenafscheidingen ontstaan, hechten los, vormen flaps en breken af in het gewricht.
Zachte weefselletsel is de meest voorkomende oorzaak van paarden schouderpijn. Spieren en botten in de schouder worden geïrriteerd of gescheurd, wat pijn veroorzaakt. Letsel treedt op wanneer het been achter het paard is en het schoudergewricht probeert te buigen om het vooruit te brengen. Bergop reizen, bewegen op gladde grond of slecht passende schoenen zonder geschikte tractie dragen dragen het grootste risico op schouderletsel. Aangespannen paarden die gewicht trekken, lopen meer gevaar op schouderletsel dan bereden paarden.
Juiste diagnose is essentieel voor herstel. Het is van vitaal belang te onthouden dat er gevallen zijn waarin symptomen kunnen worden verward met de letselplaats. Verkeerde diagnose kan leiden tot verder, ernster letsel. Een equiene sporttherapeut lokaliseert de onderliggende pijnbron en past een reeks massagetechnieken toe als verlichting.