Huisdieren
Huisdieren
Koliek is een woord dat elke paardeneigenaar vreest, omdat de aandoening pijnlijk is voor het paard en dodelijk kan zijn. Over het algemeen verwijst koliek naar elke vorm van buikpijn, meestal als gevolg van verstoring van het spijsverteringsstelsel. Gevallen van koliek variëren in ernst van milde gasvorming tot gevaarlijke obstructies die chirurgische ingrepen vereisen. De oorzaken van koliek zijn talrijk en kunnen onder meer een plotselinge verandering in voer, slechte gewoonten zoals kribbenbijten, of darmparasieten zijn, om er maar een paar te noemen. Het herkennen van de symptomen van koliek en weten wanneer je de dierenarts moet bellen, is een belangrijk onderdeel van goede paardenverzorging.
Benodigdheden
Instructies
Op Letten naar Tekens
Observeer en herken ongewoon gedrag. Een paard met koliek vertoont gedragstekens zoals scheuren met de hoeven, bijten in zijn flanken, of rondwalsen op de grond. Ernstige koliek zal een paard ertoe brengen herhaaldelijk op de grond te vallen, heftig van kant naar kant te slingeren om de pijn te verlichten. Controleer zijn strooisel en mest. Het strooisel zal tekenen van overmatig walsen tonen. De aanwezigheid van overmatige parasieten in de mest kan op koliek wijzen. Daarnaast wijzen zeer droge mest, of een opgemerkte afname in mest, ook op koliek als gevolg van een obstructie. Plaats je oor bij de buikholte, als het paard rustig genoeg is om dit toe te staan. Veel rommelen terwijl er nog steeds mest wordt uitgescheiden, wijst over het algemeen op milde koliek. Echter, geen geluiden gekoppeld aan verminderde of geen mest en acute pijn wijzen op een ernstige obstructie en vereisen een onmiddellijk oproep naar de dierenarts. Voer een zandtest uit. Draag beschermende handschoenen, plaats een klont mest in een vloeistofzak en breek het open. Vul de zak half met water. Hang de zak enkele minuten aan een paal. Observeer of er zand naar de bodem bezakt. De aanwezigheid van zand wijst op zandobstructie en de noodzaak voor dierenartsenzorg. Druk je vinger tegen het tandvlees van het paard tot de kleur verdwijnt. Laat de vinger los en kijk hoe lang het duurt voordat de kleur terugkomt. Als het tandvlees plakkerig aanvoelt, een abnormale hoeveelheid tijd nodig heeft om zijn normale kleur terug te krijgen of verkleurd lijkt, is hij ofwel uitgedroogd of in giftige shock. Beide omstandigheden vereisen onmiddellijke dierenartsenzorg. Controleer haar hartslag. Plaats je hand onder haar kaak, voor de grote kaakspier aan de zijkant. Tel de slagen die je voelt. Volgens de University of Minnesota Extension vereist een hartslag boven de 45-50 slagen per minuut onmiddellijke zorg. Controleer haar ademhalingsfrequentie. Tel elke uitademing gedurende 30 seconden tot een minuut. Volgens het William R. Pritchard Veterinary Medical Teaching Hospital nemen normale paarden acht tot tien ademhalingen per minuut. Arbeidige of snelle ademhaling wijst op druk van obstructie, shock of andere problemen die dierenartsenzorg vereisen.