Huisdieren
Huisdieren
Schurft - mijteninfecties die jeuk, haarverlies en zweren veroorzaken - kan leiden tot ernstige gezondheidsproblemen, zelfs de dood als het onbehandeld blijft. Dierenartsen identificeren schurft via huidschrapingen of biopsieën en behandelen de meeste soorten met topische toepassingen of orale medicatie. Behandeltype en -duur zijn afhankelijk van het type mijt en de ernst van de infectie.
Verschillende soorten mijteninfecties kunnen paarden, pony's, muilezels en ezels wereldwijd infecteren, volgens de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties. Schurft veroorzaakt irritatie, haarverlies, korsten en zweren, zowel door de infectie zelf als door het krabben, wrijven en rollen van het dier. Schurft kan leiden tot infecties, gewichtsverlies en het dier vatbaar maken voor andere ziekten.
Sarcoptische schurft, hoewel zeldzaam in de Verenigde Staten, is de ernstigste vorm van schurft die bij paarden wordt gevonden, volgens het Merck Veterinary Manual. Laesies verschijnen eerst op de kop, nek of schouders van het dier en verspreiden zich naar de rest van het lichaam, met vlezige of korstige zweren en kale plekken. Onbehandelde sarcoptische schurft kan leiden tot uitputting, zwakte en verlies van eetlust.
Psoroptische schurft produceert zweren op delen van het lichaam van het paard met zwaar haar, inclusief onder de manen en voorste kuif, aan de basis van de staart, onder de kin en tussen de achterbenen. Het is vrij zeldzaam bij paarden en kan worden geïdentificeerd via huidschrapingen.
Chorioptische schurft infecteert veelvoorkomend grote trekpaardenrassen met dik haar, bekend als bevedering, op hun onderste poten. De infectie leidt tot haarverlies en verdikking van de huid op de voeten en onderste poten van het dier. Als het onbehandeld blijft, kan het een chronische aandoening zijn die in de zomer afneemt maar terugkeert bij koud weer. Geïnfecteerde dieren wrijven en bijten aan hun poten, of stampen ze herhaaldelijk op de grond, volgens de website Equine Sciences Update.
Demodectische schurft, veelvoorkomend bij honden, is zeldzaam bij paarden. De mijten leven in haarfollikels en zweetklieren en kunnen de oogleden en de neus van een dier infecteren.
Dierenartsen behandelen sarcoptische schurft met kalkzwaveloplossingen of organofosfaat insecticiden die op de huid van het paard worden aangebracht, volgens het Merck Veterinary Manual. Orale medicatie, inclusief ivermectine of moxidectine, wordt ook voorgeschreven om geïnfecteerde dieren en die in nauw contact te behandelen.
Psoroptische schurft wordt behandeld met dezelfde orale of topische medicatie als sarcoptische schurft. Chorioptische schurft wordt alleen behandeld met topische toepassingen.
Er bestaat geen orale behandeling voor paarden met demodectische schurft. Een medicijn dat gewoonlijk bij andere dieren wordt gebruikt, kan koliek of de dood veroorzaken bij paarden, volgens het Merck Veterinary Manual.
De stalruimte, zadel, tuig of andere uitrusting en verzorgingsbenodigdheden moeten grondig worden gereinigd als ze in contact zijn gekomen met of worden bewaard in de buurt van een dier met schurft, volgens de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties. Sommige schurftmijten kunnen ook mensen infecteren, dus er moet voorzorg worden betracht om grondig te wassen na omgaan met geïnfecteerde dieren.