Huisdieren
Huisdieren
Paardenvaccins voorkomen ziekten zoals West Nile-virus, tetanus, encephalomyelitis en influenza, onder andere. Sommige vaccinaties gebruiken inactieve of gedode organismen, die, als ze levend zijn, het virus veroorzaken. Wanneer het dode virus in het systeem van het paard wordt geïnjecteerd, wordt een immuunrespons gestimuleerd om het te beschermen tegen levende virussen. Andere vaccins gebruiken een gemodificeerd levend virus dat zich kan voortplanten, maar de ziekte niet veroorzaakt. Dit activeert het immuunsysteem van het paard om antilichamen op te bouwen. De twee typen vaccins zijn core-vaccins, die regelmatig aan alle paarden worden gegeven, en non-core vaccins, die alleen aan bepaalde paarden in bepaalde situaties worden gegeven.
West Nile-virus is een lid van het Japanse encefalitiscomplex van flavi-virussen. Het veroorzaakt zwelling van de hersenen en het ruggenmerg. De incubatietijd is tussen de 5 en 15 dagen vanaf het moment dat het paard wordt gebeten door een geïnfecteerde mug. Een vaccinatie om West Nile-virus te voorkomen, wordt jaarlijks of halfjaarlijks gegeven, afhankelijk van het risico. De eerste dosis wordt gegeven op 3 tot 4 maanden leeftijd voor veulens wier moeder niet gevaccineerd was, met latere vaccinaties op 5 maanden en 6 maanden. West Nile-vaccinatie is een core-vaccin.
Tetanus wordt veroorzaakt door de bacterie Clostridium tetani. De toxinen van de bacterie veroorzaken een verlamming waarbij de spieren stijf en hard worden, niet in staat om te ontspannen of te samentrekken. Dr. Lyndi Gilliam, DVM, stelt dat een tetanusvaccinatie met tetanusantitoxine op het moment van een doordringend letsel of chirurgie wordt gegeven als de laatste booster niet binnen 6 maanden is toegediend. De tetanustoxoïdvaccinatie is een core-vaccin, dat jaarlijks wordt gegeven en langdurige bescherming biedt. Voor veulens wier moeder niet gevaccineerd was, wordt een reeks gegeven op 3 tot 5 maanden en een tweede dosis op 6 tot 7 maanden, gevolgd door een jaarlijkse booster.
Equiene Virale Encephalomyelitis is een groep van zes virale ziekten van de hersenen. Encephalomyelitisvaccin is opgedeeld in EEE, WEE en VEE. EEE wordt gegeven aan paarden in risicogebieden; WEE wordt toegediend aan paarden in lage-risicogebieden; en VEE is voor veulens. Het vaccin is een core-vaccin dat jaarlijks in het voorjaar wordt gegeven, en wanneer er een dreiging van blootstelling is, wordt VEE gegeven.
Influenza is een ernstige, acute respiratoire ziekte met een korte incubatietijd van 3 tot 4 dagen. Het virus krijgt toegang via het slijmvlies van de neus en valt het slijmvlies van de respiratietract aan, wat schade veroorzaakt aan grote delen van het slijmvlies. De American Association of Equine Practitioners adviseert een reeks van ten minste drie doses voor primaire immunisatie van veulens. Inactieve boosters worden gegeven voor jaarlijkse boosters. Influenza is een non-core vaccinatie.
Stekelziekte is voornamelijk een ziekte van de bovenste respiratietract. Veulens krijgen de eerste dosis van het injecteerbare stekelziektevaccin op 4 tot 6 maanden, een tweede dosis op 5 tot 7 maanden, een derde dosis op 7 tot 8 maanden, en een vierde dosis op 12 maanden. Stekelziektevaccins met M-proteïne-extract, die mogelijk minder reactief zijn dan celvaccins. Jaarlingen, prestatiepaarden, recreatiepaarden en merrieën ontvangen halfjaarlijkse boosters van dit non-core vaccin.
Hondsdolheid is een virale ziekte die het zenuwweefsel van alle warmbloedige soorten aantast. Het paard is bijzonder vatbaar voor de effecten ervan; echter, dit is een non-core vaccin. De American Association of Equine Practitioners stelt dat het hondsdolheid gemodificeerd levend virus vaccin verboden is voor paarden. Daarom worden inactieve vaccinaties jaarlijks gegeven, en beginnend op 3 tot 4 maanden en op 12 maanden voor veulens.