Huisdieren
Huisdieren
Een Doctor of Veterinary Medicine heeft vier tot acht jaar studie voltooid en nationale en staatsexamens afgelegd voordat hij of zij gelicentieerd wordt. Omdat dierenartsen te maken hebben met patiënten die hun behoeften niet kunnen uitspreken, worden ze vaak vergeleken met kinderartsen en moeten ze daarom sterke menselijke en communicatieve vaardigheden hebben. Een paardenarts vertrouwt sterk op informatie die is verkregen van de primaire verzorger van de dieren, diagnostische testen, en zijn eigen vermogen om zijn handen, reukzin en ogen te gebruiken om problemen te diagnosticeren die zijn patiënten niet mondeling kunnen overbrengen.
Een algemene praktijkdierenarts is getraind om diergezondheidsproblemen te diagnosticeren, te vaccineren, medicatie voor ziekten en infecties te verstrekken, wonden te behandelen en te verbinden, botbreuken te zetten, operaties uit te voeren volgens zijn of haar vermogen, advies te geven over voeding en gedrag, preventieve zorg te verstrekken en diagnostische testen uit te voeren.
Hoewel sommige paardenartsen faciliteiten hebben waar ze dieren kunnen behandelen of chirurgie kunnen uitvoeren, omvat een groot deel van hun praktijk reizen naar hun patiënten in plaats van dat hun patiënten naar hen toe komen, zoals het geval is bij kleine dierenartsen. Paardenartsen zijn ook getraind in het hanteren van grote dieren met het oog op fixatie.
Paarden tanden blijven gedurende hun hele leven groeien. Hoewel de meeste oppervlakken worden afgesleten door lateraal kauwen, kunnen scherpe randen (emailpunten) ontstaan die het vermogen van het dier om voedsel goed te verwerken belemmeren. "Raspelen van tanden" verwijst naar het afvijlen van scherpe punten, haken, groeven of richels zodat de tanden beter gebalanceerd zijn en de oppervlakken gelijkmatig op elkaar aansluiten.
Performance dentistry verwijst naar het verwijderen van de zogenaamde "wolfstanden," de kleine, soms scherpe tanden die bij sommige paarden doorbreken in de ruimte tussen de snijtanden en de kiezen waar ze pijnlijk kunnen zijn of in de weg kunnen zitten van het bit. Wolfstanden hebben geen echte functie en worden vaak verwijderd om toekomstige problemen te voorkomen. Performance dentistry verwijst ook naar het creëren van "bit seats," wat het vormen van de tanden aan weerszijden van de ruimte waar een bit zit omvat om het een comfortabeler en effectiever hulpmiddel voor het paard te maken.
Correctieve tandheelkunde omvat het verwijderen van alle tandovergroeiingen zoals haken die zich ontwikkelen, uitstekende tanden of correctie van de hoogte van tanden die normale kauwbewegingen belemmeren.
DVM's die gespecialiseerd zijn in interne geneeskunde diagnosticeren en behandelen ziekten zoals koliek (een aandoening waarbij materiaal een blokkade in de darmen vormt, een primaire doodsoorzaak bij paarden), ademhalings- en neurologische ziekten, neonatale en veulenziekten, en endocriene ziekten, inclusief schildklier- en andere metabole afwijkingen.
Dierenartsen die gespecialiseerd zijn in vruchtbaarheid behandelen elk aspect van de paardenreproductie, van kunstmatige inseminatie tot fokmanagement. Dit kan kunstmatige inseminatie, zwangerschapsdiagnostiek, zaadverzameling en -opslag, behandeling van merries en hengsten voor fokgeschiktheid en embryotransfer omvatten.
Een belangrijk studiegebied voor paardenartsen is kreupelheid, waarvan de meest voorkomende oorzaak trauma is. Andere oorzaken kunnen genetische conformatie zijn, zoals een niet-uitgelijnde wervelkolom die onnodige druk op de gewrichten kan uitoefenen, en artritische typen kreupelheid die verbeteren bij beweging.
Kreupelheid bij paarden is een ernster probleem dan bij kleine dieren vanwege gewichtdragende problemen. Dierenartsen maken vaak gebruik van diagnostische beeldvorming zoals radiografie, echografie en thermografie om de oorzaak van het letsel vast te stellen.
Methoden om het letselpunt te identificeren en te behandelen kunnen ook omvatten zenuw- of gewrichtsblokkades, gewrichtsinjecties, ontstekingsremmers, rust, therapie en soms chirurgie om de gezondheid van het paard te herstellen.
In de meeste staten zijn dierenartsassistenten verplicht om een tweejarige associate of een vierjarige bachelor of science in diergeneeskundige technologie te hebben. Diegenen die grote dieren willen behandelen, moeten ook een staatsexamen afleggen.
Vet techs werken onder toezicht van gelicentieerde dierenartsen en zijn getraind om injecties te toedienen, bloedmonsters te nemen, vitale functies te controleren en andere taken uit te voeren zoals voorgeschreven door de DVM. Techs voor grote dieren moeten mogelijk ook kennis hebben van productiemedicijn, wat het behandelen van een hele kudde in plaats van individuele dieren omvat.