Huisdieren
Huisdieren
Insuline hormoon wordt geproduceerd in de alvleesklier van het paard om de stofwisseling van glucose in het lichaam te reguleren. Insulineresistente paarden hebben meer insuline nodig dan normaal om dit te vergemakkelijken omdat hun lichaamscellen geen normale glucoseopname toestaan, waardoor de energiebeschikbaarheid wordt beperkt. Bloedglucose concentraties in het lichaam van het paard worden verhoogd na een maaltijd met veel zetmeel of suikers. Over langere perioden kan dit de bloedcirculatie in de ledematen beïnvloeden, wat leidt tot hoefziekten (laminitis) en kreupelheid. Overgewicht oudere paarden kunnen insulineresistent zijn, net als "easy keepers"--dieren met langzamere stofwisselingen die hun gewicht behouden ondanks zware inspanning. Merries met Cushing's ziekte (een hypofysefunctiestoornis) zijn vatbaar voor insulineresistentie, net als pony's en paarden met een geschiedenis van laminitis. Dierenartsen kunnen eenvoudig insulineresistentie diagnosticeren met een bloedtest na de inname van een maaltijd met veel zetmeel en suiker.
Verwijder alle tarwe hooi, haver, maïs, gerst, rijstkleuren en enig geconcentreerd voer met melasse uit het voedingsregime van uw paard. Gooi alle supplementen met toegevoegd vet en olie weg.
Voer uw paard laag-zetmeel/laag-suiker gras hooi met een snelheid van 2 procent van zijn ideale gewicht per dag. Bijvoorbeeld, een paard van 1.200 pond zou 24 pond hooi per dag krijgen. Week het hooi 30 minuten tot een uur in water voordat u het voert om overtollige suikers te verwijderen.
Aanvul het hooi met melassevrije beetpulp die ten minste een uur in water is geweekt voordat u het voert om extra suikers en zetmeel te verwijderen. Voer 1 pond pulp per duizend pond van het gewicht van uw paard eenmaal per dag 's ochtends.
Beperk de toegang van uw paard tot hoog weidegras om de ontwikkeling van laminitis te voorkomen vanwege het hoge suikergehalte van nieuw gras.
Voeg mineraalsupplementen toe aan het voer van uw paard van ijzer, koper, mangaan, zink, chroom en magnesium die normaal worden geleverd door het weidegras dat hij niet meer eet. Voeg ook vitamine E, selen, jodium, zout en lijnzaad toe die normaal niet in hooi zitten. Raadpleeg uw dierenarts voor de hoeveelheden van elk supplement die worden aanbevolen.