Huisdieren
Aanvankelijk lijkt de hoef van een paard een enkel stuk te zijn, maar in werkelijkheid is het verdeeld in drie delen – de wand, de zool en de hoefbal. De wand van de hoef is de voorkant van de hoef. De zool is de dikke hoornplaat die de vloer van de hoef vormt, en de hoefbal is het driehoekige kussen van huid aan de onderkant van de hoef.
Brosse hoef treedt op wanneer de hoef van een paard abnormaal droog is. Symptomen omvatten een steenharde hoef en een vervaging van de natuurlijke glans van de externe hoef. Brosse hoef kan leiden tot een verhoogde kans op fracturen, vooral tijdens het beslaan. De hoefziekte is voornamelijk erfelijk met een hoger voorkomen bij cobby rassen, zoals Welsh pony's.
Klabbervoet is een erfelijke hoefziekte bij paarden die optreedt wanneer de voorkant van de hoef van het paard hoger is dan de achterkant. Dieren met klabbervoet zijn niet geschikt om te rijden. Ze zijn echter prima werkpaarden.
Wanneer de wand van de hoef is gemarkeerd door een reeks duidelijke richels, heeft een paard een geringde of geribbelde voet. Ook vaak genoemd grasringen, de richels worden het vaakst veroorzaakt door een variatie van natte en droge grond in de weide van het paard.
Sponsige hoef is het tegendeel van brosse hoef en treedt op wanneer de hoef van een paard te zacht is. De hoef ziet er vettig uit, en de aandoening komt het meest voor bij paarden die zijn opgegroeid in moerassige districten. Paarden met sponsige hoef zijn niet geschikt voor lange reizen.