Huisdieren
Huisdieren
Maïs is een goedkope voerkeuze voor energie en gewichtstoename bij paarden. In voer wordt het meestal gekraakt, maar kan ook op de kolf of als heel gepelde maïs gegeven worden. Eigenlijk is kraken economisch verspilling: door de korrelgrootte kauwt het paard het graan voor het inslikt. Als veel hele korrels in de mest zitten, bolt het paard zijn voer of heeft het scherpe tanden die normaal kauwen verhinderen (tanden laten vloeten). Voer maïs voorzichtig om koliek te voorkomen door de hoge energie en lage vezelinhoud.
Maïs bevat ongeveer 10% eiwit, maar de kwaliteit is relatief laag (zoals alle granen). Maïs bevat meer energie dan een gelijk volume haver. Volgens de Universiteit van Missouri Extension levert ongeveer 15% minder maïs dezelfde energie op als een gegeven gewicht haver.
Maïs is rijk aan vitamine B, vooral thiamine (B1) en niacine (B3). Thiamine is essentieel voor cognitieve functie en zenuwgezondheid. Niacine wordt afgebroken in de caecum en colon, hoewel er geen dieetbehoefte is aan niacine voor paarden. Maïs is ook een adequate bron van pantotheenzuur (B5), nodig voor metabolisme van koolhydraten, eiwitten en lipiden. De korrels zijn rijk aan vitamine E, een natuurlijke antioxidant essentieel voor groei.
Vetten worden gemakkelijk omgezet in bruikbare energie. Daarnaast verbeteren vetten in het dieet de haarkwaliteit en faciliteren de opname van vetoplosbare vitamines. Maïs bevat 3,6% vet, wat de benodigde hoeveelheid in het paardendieet levert.
Maïs bevat veel fosfor, magnesium, mangaan, zink, ijzer en koper. Ook sporelementen: selenium, natrium en zwavel. Fosfor is essentieel voor groei en nierfunctie. Magnesium is nodig voor hartgezondheid en botsterkte.
Maïs bevat, als andere groenten, een hoog percentage complexe koolhydraten. De verteerbaarheid neemt met 5-10% toe als maïs gekraakt of gewalst is. Energievan granen worden uitgedrukt in totale verteerbare nutriënten (TDN); maïs scoort 80 TDN.