Huisdieren
Huisdieren
Het identificeren van paardenrassen kan lastig zijn, maar lonend. Arabieren zijn, naar verluidt, het oudste en zuiverste ras ter wereld tegenwoordig. Kunst op Egyptische graftomben toont duidelijk de kenmerken waar de Arabier nog steeds om bekend staat - kleinere gestalte, hoge staartset en delicate profielen. Het identificeren van een Arabisch paard is eigenlijk een eenvoudig proces. Het paard is zo anders, zo uniek, dat ze van andere rassen onderscheiden meestal alleen een kwestie is van het gebruik van je ogen.
Het identificeren van een Arabisch paard
Kijk eerst naar de kop. Arabische koppen zijn meestal hol, met ten minste een beetje holte tussen de oren en de neus. Sommige Arabieren kunnen rechte profielen hebben, maar hun koppen moeten wigvormig en kort zijn, met uitzonderlijke breedte tussen de ogen en een kleine snuit. De neusgaten zullen delicaat zijn maar in staat om extreem te wijdopen wanneer geanimeerd. Oren moeten naar binnen gekanteld zijn en kleiner bij het mannetje dan bij het vrouwtje. De ogen van de Arabier zijn onvergelijkbaar met andere rassen. Enorm, groot en glanzend, ze moeten donker zijn en zonder enig teken van wit rond het oog. Blauwe ogen worden afgekeurd en zelden, zo niet nooit, gezien. Wanneer de holte prominent is in het gezicht, is het zeer wenselijk en werd het de "jibbah" genoemd - wat de term was die de Bedoeïenen gebruikten voor dit kenmerk.
Bestudeer de staartset. Andere rassen, zoals de Saddlebred en Morgan, streven naar de staartset van de Arabier en zullen allerlei methoden gebruiken om dit te bereiken. Bij de Arabier is de getoonde staart een natuurlijk kenmerk, dat geen cosmetische of truc nodig heeft om dit te laten gebeuren. De staart wordt boogvormig van het lichaam weggedragen, en wanneer in beweging, wordt hij hoog getoond en soms zelfs over de rug gekruld in puur "levensvreugde". Sommigen zeggen dat dit komt omdat de ruggengraat van de Arabier één tot twee wervels korter is dan andere rassen, maar of dit de oorzaak is, of het gewoon een kwestie is van de natuurlijke elegante houding van het dier zelf, is ter discussie vatbaar.
Kijk naar het lichaam. Het lichaam van de Arabier is korter dan de meeste andere rassen en meer vierkant. Het ideale Arabische paard moet een "drie cirkel" paard vormen, met elk deel - de voorkant, het centrum en de achterkant - allemaal ongeveer evenredig in balans, hoogte en substantie. De nek moet langer dan korter zijn en boog van schofthoogte tot nek. Waar de kop de nek verbindt, is een zeer verfijnd kenmerk dat de Bedoeïenen de "mitbah" noemden. Dit kenmerk maakte het mogelijk dat de kop op de kon kon draaien, waardoor vrijere beweging en luchtinname mogelijk werden. Typische grootte is 14,1-15,1 handen, met gewichten tussen 800-1100 lbs. Er zijn altijd enkele boven en onder deze gemiddelden. De algehele indruk moet zijn van enorme kracht in een kleiner frame. Gewrichten zijn groot, botten dicht en pezen duidelijk gedefinieerd. Hoeven moeten groot en goed afgerond zijn. Beweging is een ander bepalend kenmerk. De pas moet los en vrij zijn, met de achterhoef die de voorhoefafdruk overschrijdt. De draf moet "drijvend" zijn - het gevoel geven dat het paard bijna over de grond vliegt zonder te raken. De canter moet afgerond en schommelend zijn, en de galop, de natuurlijke gang van de Arabier op snelheid, moet schoon, snel en krachtig zijn.
Kom dichtbij en persoonlijk met het paard. De Arabier moet duidelijk mensgericht zijn. Als een ras dat volledig op mensen vertrouwde voor hun overleving in de woestijn en vaak in de tenten met hun menselijke meesters sliep, moet het ras hoge intelligentie en interesse in mensen en hun interactie tonen. Eigenaren van Arabieren vergelijken ze vaak met grote honden in plaats van met andere paardenrassen. Arabieren zijn beschuldigd van "heet" of "gek" te zijn, maar dit is vaak een direct resultaat van het misbruik van hun natuurlijke hoge intelligentie, of het andersom vormen van het dier tot iets waarvoor het niet bedoeld was.