Vogels zijn divers en hebben een verscheidenheid aan verschillende aanpassingen. Sommige zijn geëvolueerd om vliegloos te zijn, andere zijn geëvolueerd om te zwemmen. Sommige vogels zijn roofzuchtig, andere aas eten. Hun zintuigen zijn aangepast samen met hun anatomie. Er bestaat zoiets als een zwakker zintuig in de vogelwereld niet, omdat vogels hun zintuigen op verschillende manieren gebruiken, afhankelijk van hoe ze zijn geëvolueerd.
Geen neus nodig
- Omdat de meerderheid van de vogels vliegt en veel van hun leven in bomen doorbrengt, is hun reukvermogen doorgaans het minst ontwikkeld. Wanneer een geur hoog genoeg is gereisd voor een vliegende vogel om het te detecteren, zullen de geurdeeltjes zijn gedissipeerd, wat betekent dat er niets meer over is om te ruiken. Voordat ze vleugels ontwikkelden om te vliegen, gebruikten vogels hun reukzintuig veel meer dan ze nu doen. Echter, sommige grondbewonende vogels hebben dat scherpe neus nooit verloren. Kiwis zijn bijvoorbeeld in staat om regenwormen te detecteren met alleen hun reukvermogen.
Arendscherpe jagers
- Vogels worden doorgaans geassocieerd met een geweldig zicht. We gebruiken zelfs de vogelmetafoor "arendscherp" om een persoon met scherp zicht te beschrijven. Deze theorie geldt voor de meerderheid van de vogels, met uilen, arenden en haviken als opmerkelijke voorbeelden van vogels met geweldig zicht. Kiwis zijn opmerkelijk vanwege hun zwakke zicht, maar maken dit goed met een scherpe neus. Flamingo's hebben slecht nachtzicht, relatief tot andere vogels, maar ze kunnen beter zien dan mensen wanneer de zon ondergaat.
Jagen blind met geluid
- Kerkuilen (Tyto alba) kunnen in totale duisternis jagen met alleen hun oren. De meeste vogels hebben een goed gehoor, maar het zijn roofvogels die het scherpste gehoor hebben. Van de roofvogels hebben arenden het zwakste gehoor en kunnen als gevolg niet in totale duisternis jagen. Geluid is ook belangrijk voor communicatie. Een Duke University-onderzoek uit 2012 ontdekte dat doofe vogels niet in staat waren om hun roep te gebruiken.
Een smaak voor gevaar
- De smaakzin is minder belangrijk voor vogels dan voor andere dieren, inclusief mensen. Als zichtjagers worden vogels veel meer gestimuleerd door zicht dan door geur of smaak. Vogels gebruiken ook zicht om te bepalen wat veilige en onveilige voedselbronnen zijn. Bijen en wespen zijn geëvolueerd om contrasterende strepen te hebben om vogelpredatoren te waarschuwen dat ze kunnen steken en verschrikkelijk smaken.
Dit kun je niet aanraken
- Sommige dieren vertrouwen op aanraking om te overleven. Slangen gebruiken bijvoorbeeld trillingen om prooien te detecteren. Vogels hebben weinig gebruik voor een geavanceerd aanrakingszintuig, maar sommige soorten tonen evolutionaire aanpassingen die consistent zijn met enige mate van afhankelijkheid van aanraking. Bijvoorbeeld, de roodbekbuffelwever (Bubalornis niger) heeft een nep-penis, die hij gebruikt om te voelen tijdens de paring. Deze vogel kan een orgasme ervaren. De vuurnek-nachtzwaluw (Caprimulgus pectoralis) heeft borstels rond zijn mond, wat suggereert dat hij vertrouwt op een aanrakingszintuig bij het eten.
Met betrekking tot vogels
