Huisdieren
Huisdieren
Hoewel mannelijke en vrouwtjes grasparkieten (budgies) soms verschillend gedrag vertonen, delen ze veel gedragskenmerken. Eigenaren van grasparkieten melden vaak fascinerende en interessante personlijkheden bij individuele vogels. Hoewel grasparkieten letterlijk de hand die ze voedt kunnen bijten wanneer ze bang zijn, zijn ze over het algemeen goedaardige vogels die genieten van spelen en een opmerkelijke natuurlijke nieuwsgierigheid hebben. Eigenaren stimuleren hun speelse natuur en nieuwsgierigheid door ze voorzien van speelgoed en voedzaam voedsel.
Het is onderdeel van het gedrag van mannelijke grasparkieten om te zingen, en sommige mannetjes tonen een echte liefde voor zingen buiten hun instinctieve drang. Grasparkieten zingen tegen zichzelf of tegen hun metgezellen in de kooi. Oudere grasparkieten leren de jongeren zingen en naarmate ze volwassen worden, creëren ze vaak eigen melodieën gevuld met trillers, kwaken, piepen en zelfs schreeuwen. Soms gebruikt een grasparkiet een extern geluid, zoals een belletje in zijn kooi, als begeleiding om zijn lied te versterken.
Als zanger zijn mannelijke grasparkieten bekend om hun kunnen te prijzen tegenover andere mannetjes. Maar wanneer ze trillen en warbelen naar een vrouwtje, is het een belangrijk onderdeel van hun baltsgedrag. Wanneer een paar grasparkieten begint te binden, zingt het mannetje voor zijn potentiële partner, beweegt zijn kop op en neer en voedt haar voedsel dat hij heeft opgeworpen.
Het fokgedrag van grasparkieten is voorspelbaar. Continu "pratend" naar het vrouwtje, nadert het mannetje haar, tik haar snavel en beweegt zijn snavel op en neer naast de hare. Een vrouwtje geïnteresseerd in paren duikt met haar kop en till haar staart. Het mannetje gaat dan boven haar staan, slaat zijn vleugels omlaag om haar te omringen en begint zijn reproductieve organen tegen die van haar te wrijven. Dit paringsritueel is snel en wordt vaak meerdere keren herhaald.
Hoewel mannelijke en vrouwtjes grasparkieten normaal gelukkig, zachtaardig en speels zijn, worden vrouwtjes uitzonderlijk vijandig en soms extreem gewelddadig wanneer ze zich voorbereiden om een nest te bouwen en "hormonaal" zijn, vooral tegenover andere vrouwtjes. Eigenaren melden hormonale vrouwtjes die andere vrouwtjes aanvallen en doden, met name wanneer ze een kleine kooi delen. Sommige eigenaren met meerdere grasparkieten in een grote kooi hebben gemeld dat nestelende vrouwtjes niet gewelddadig worden als ze nestruimte hebben. Toch wordt aanbevolen om hormonale vrouwtjes in deze tijd van andere vrouwtjes te scheiden.
Vrouwtjes grasparkieten leggen tussen twee en negen eieren die ongeveer 18 dagen worden uitgebroed. Na het uitkomen zijn de jonge grasparkieten verenloos en blind. Hun moeder voedt ze terwijl het mannelijke grasparkiet zijn partner voedt. Zodra de kuikens ouder zijn, verlaat het vrouwtje ze af en toe in het nest terwijl de mannetjes beginnen mee te helpen voeden. Zodra ze voldoende verzorgd zijn, neemt het mannetje de opvoeding over en went ze uiteindelijk af.