Huisdieren
Huisdieren
Hoewel vogels van verschillende soorten met succes samen kunnen worden gehouden, zijn er onbekende variabelen van individuele gedragskenmerken. Het houden van vogels die in soortgelijke geografische regio's en leefgebieden voorkomen, kan de kans op vreedzame samenleving vergroten. In de natuur zijn nymphenparkieten inheems in Australië, terwijl Meyerspapegaaien worden gevonden in delen van centraal en zuidwest-Afrika. Beide soorten vogels behoren tot de papegaaienfamilie, maar hun fysieke en gedragskenmerken verschillen.
Begrijpen hoe papegaaisoorten over het algemeen gedragen, en hoe jouw vogels zich in het bijzonder gedragen, kan helpen bij het nemen van de beslissing om je nymphenparkiet en Meyerspapegaai in dezelfde kooi te houden. Papegaaisoorten paren doorgaans voor het leven, en in afwezigheid van een partner kunnen ze een band vormen met een mens of een andere soort vogel. Papegaaien zijn onderhevig aan hormonale schommelingen tijdens het broedseizoen die hen agressief en onvoorspelbaar kunnen maken. In het geval van een nymphenparkiet en een Meyerspapegaai kan de zwaardere snavel van een Meyerspapegaai een nymphenparkiet ernstig verwonden of doden. Als een van de vogels jou als zijn “maatje” beschouwt, kunnen jaloezie en territoriale instincten leiden tot agressie tussen de vogels.
Nymphenparkieten zijn populaire huisdieren die bekend staan om hun vrolijke fluitgeluiden en zachte persoonlijkheden. Het zijn geen agressieve vogels en beginnen doorgaans geen conflict tenzij ze hun nesten en jongen beschermen. Wilde nymphenparkieten zoeken in grote kuddes naar voedsel en houden van gezelschap. Nymphenparkieten paren voor het leven; elke paarband die ze in gevangenschap vormen (inclusief met een vogel van een andere soort of mensen) is doorgaans moeilijk te verbreken. Nymphenparkieten zijn slanke vogels van ongeveer een voet lang, inclusief hun lange, puntige staarten. Nymphenparkieten staan erom bekend “nachtangsten” te ervaren, waardoor ze in hun kooien heen en weer slaan en botsen. Nachtangsten kunnen ertoe leiden dat nymphenparkieten zichzelf verwonden en mogelijk hun kooiegenoten.
Meyerspapegaaien behoren tot een groep kleine Afrikaanse papegaaien die lijken op andere papegaaisoorten met hun stevige lichamen, sterke gekromde snavels en korte vierkante staarten. Ze zijn ongeveer 10 inch lang en grijsbruin met gele accenten op hun koppen en vleugels. Hun onderdelen zijn blauwgroen. Ze zijn stevige en compacte papegaaien die individueel of in paren leven. Meyerspapegaaien nestelen ook in boomholtes. Meyerspapegaaien zijn uitstekende huisdieren als ze door mensen met de hand zijn grootgebracht. Anders hebben ze de neiging om wild en schuw te zijn. Ze zijn geen gedomesticeerde vogels, maar zijn al vele generaties in gevangenschap gekweekt. Meyerspapegaaien leven niet in enorme sociale kuddes zoals nymphenparkieten, wat een goede reden is om deze soorten in afzonderlijke kooien te houden.
Introduceer huispapegaaien geleidelijk door ze in afzonderlijke kooien te houden en ze nauwlettend in de gaten te houden als ze buiten hun kooien zijn. Elke vogel moet zijn eigen zitstok buiten zijn kooi hebben, buiten bereik van andere vogels. Let op tekenen van agressie onder je vogels; scheid je vogels onmiddellijk als ze proberen elkaar te verwonden. Papegaaien, inclusief nymphenparkieten, beschouwen hun kooien als hun territorium en zijn meer geneigd om zichzelf agressief te verdedigen binnen hun kooien. Papegaaien kunnen onvoorspelbaar zijn en zich tegen elkaar keren. Elke vogel zijn eigen kooi geven vermindert de mogelijkheden voor conflict. Je Meyerspapegaai kan zich overvloedig voelen door het meer sociale en “behoeftige” gedrag van je nymphenparkiet; dit kan problemen tussen je vogels veroorzaken.