Huisdieren
Huisdieren
Het New Georgia Encyclopedia legt uit dat Georgië's diverse habitats en terrein ruimte bieden voor maximaal 110 soorten om te broeden en te nestelen in het zuiden van de staat en maximaal 130 in het noorden. Echter, onder de uitgestorven soorten zijn reizigersduiven (Ectopistes migratorius), carolinapapegaaien (Conuropsis carolinensis), ivorybillspechten (Campephilus principalis) en Bachman's boszangers (Vermivora bachmanii).
De carolinapapegaai (Conuropsis carolinensis carolinensis) werd in de 1800s bedreigd en stierf uit in 1920. Het was de enige papegaai inheems aan continentaal Noord-Amerika en was voornamelijk groen, geel en oranje. De habitats van de vogel bestonden uit bossen en bosranden en het at zaden en vruchten, inclusief appels en maïs. Echter, zijn eetgewoonten werden beschouwd als een bedreiging voor productie en akkerland, en het werd bejaagd door boeren. De vogel werd ook gezocht vanwege zijn heldere veren.
De reizigersduif (Ectopistes migratorius) stierf uit in 1914, hoewel het ooit als een van de meest talrijke vogels ter wereld werd beschouwd. De vogel trok in het voorjaar en de herfst, op zoek naar geschikte omgevingen om te nestelen. De reizigersduif had een klein hoofd en nek, een lange staart en puntige vleugels. Zijn krachtige borstspieren maakten het in staat om lange perioden te vliegen en zijn kleuren waren blauwgrijs, zwart, roze, groen en paars.
De ivorybillspecht (Campephilus principalis) is de grootste specht die ooit in de Verenigde Staten heeft geleefd en een van de grootste ter wereld. Hoewel het officieel als uitgestorven wordt beschouwd, zijn er meldingen geweest van waarnemingen die pas recentelijk uit 2004 dateren. Deze specht begon af te nemen in de 1800s, en zijn kleuren waren wit en rood. Naast Georgia bewoonde de vogel andere zuidoostelijke staten, en is het zo ver naar het noorden gezien als Illinois. Zijn natuurlijk leefgebied bestond voornamelijk uit loofbossen, en het at insecten, zaden en fruit.
Bachman's boszanger (Vermivora bachmanii) was een zeldzame zangvogel inheems in de Verenigde Staten. Voordat zijn populatie afnam, leefde het voornamelijk in laag, bosachtig gebied met plassen stilstaand water. Het aantal nam snel af in het einde van de 1800s, voornamelijk vanwege de vernietiging van zijn natuurlijke leefgebied. De laatste bevestigde waarneming van de boszanger was in 1988. Het was een van de kleinste boszangers die er bestaan, en zijn kleuren waren groen en geel. Het nestelde voornamelijk in het voorjaar, tussen maart en juni.