Huisdieren
Buizerds, in de VS aangeduid als gieren en elders als haviken, leven in Noord-Amerika, Zuid-Amerika, Azië en Europa. Kleiner dan een arend, varieert het verenkleed van deze aasetende roofvogel in kleur van zwart naar wit, maar is doorgaans bruin. Een typische solitaire roofvogel, de vogel wordt vaak onderscheiden door zijn langzaam, cirkelend vliegpatroon. Er bestaan verschillende ondersoorten van de buizerd, en je kunt verschillende types identificeren door nauwlettend aandacht te besteden aan hun markeringen, spanwijdte en roepen.
Koop een lokale veldgids voor snelle identificatie bij het observeren van buizerds. Veldgidsen omvatten de "National Audubon Society's Pocket Guide to North American Birds of Prey." Inwoners van Europa en Azië kunnen "Raptors of Europe and the Middle East: A Handbook to Field Identification" kopen.
Let op het hoofd van de vogel. Als het kaal is, kijk je naar een gier, die veel voorkomt in Noord- en Zuid-Amerika. Kalkoengieren hebben rood-purperen koppen, terwijl zwarte gieren zwarte koppen hebben.
Identificeer de kleur van de veren van de vogel. De meeste buizerds hebben verenkleed in tinten van bruin, met onderscheidende kleuren in specifieke delen van hun lichaam. Een roodschouderhavik heeft bijvoorbeeld plekken van roodbruin op de "schouder" gebieden, boven de vleugels. Gewone buizerds hebben witte "balken" in de buurt van hun staartveren, en lichtere veren over hun onderzijde.
Onderzoek de spanwijdte van de vogel. Een volwassen gewone buizerd van Europa en Azië heeft een spanwijdte van ongeveer vijf voet, terwijl de kalkoengier van Amerika een spanwijdte van ongeveer zes voet heeft.
Luister naar de roep van de vogel. De gewone buizerd van Europa en Azië produceert een roep die lijkt op het miauwen van een kat. Gieren in Amerika hebben geen syrinx, het orgaan voor vocalisatie bij vogels, en kunnen daarom alleen maar grommen en sissen.