Huisdieren
Huisdieren
De Indische loop eend is extreem kenmerkend. Hij loopt in plaats van te scharrelen; kan niet vliegen; heeft een opmerkelijke, oprechte houding; en heeft een zeer lange nek. In feite betekende hun bijna komische uiterlijk dat ze oorspronkelijk "Pinguïn Eenden" werden genoemd. Het ras stamt uit Malaya en wordt ervan gedacht dat het in het begin van de 19e eeuw voor het eerst naar Groot-Brittannië is gebracht door een terugkerende schipper. Het is verstandig om wat over Indische lopers te weten als je geïnteresseerd bent in het houden ervan, inclusief hoe je de seksen kunt onderscheiden.
Zodra loop eenden zes tot acht weken oud zijn, wordt het mogelijk om de mannetjes van de vrouwtjes te onderscheiden door naar hun stem te luisteren. Vrouwtjes zijn de enigen die het kenmerkende, luide "kwakken" geluid kunnen maken waar eenden om bekend staan. Mannetjes, of "drakes", kunnen alleen een veel stiller, fluisterend geluid maken.
Indische loop eenden krijgen hun volwassen veren, of "verenkleed", op het moment dat ze de leeftijd van vier tot vijf maanden bereiken. Het verenkleed van een drake zal altijd minstens één opmerkelijk krullende veer aan het einde van de staart bevatten, terwijl de vrouwtjes geen dergelijke krullende veren zullen hebben.
De drake is ook, gemiddeld, enigszins zwaarder dan het vrouwtje. Een volgroeid mannetje kan tot 2,3 kg wegen, vergeleken met het vrouwtje, dat over het algemeen niet meer dan 2,1 kg weegt.
Volwassen vrouwtjes van Indische lopers leggen gemiddeld 200 eieren per jaar. Mannetjes leggen niet. Het eierleggen van het ras kan een probleem zijn, omdat Indische lopers de neiging hebben om eieren waar ze toevallig zijn te leggen en ze op de grond te laten liggen.