De naam "pluimduster" werd gegeven aan parkieten die lijden aan een genetische mutatie die ervoor zorgt dat hun veren continu groeien. Omdat de veren van deze vogels in zo'n versneld tempo groeien, krijgen de veren voorrang op het lichaam bij het verkrijgen van voedingsstoffen, waardoor de parkiet vaak ondervoed en uitgemergeld raakt. Deze vogels werden voor het eerst gezien in 1966 en worden gezien als een resultaat van kruising van Engelse parkieten. Zelfs vandaag de dag, echter, hoewel de familiale geschiedenis van parkieten wordt onderzocht voordat de kweek begint, blijven pluimdusters worden gekweekt.
Benodigdheden
- Paar Engelse show parkieten
- Voldoende kooi
- Schaar
- Voerbak
- Gespecialiseerd dieet
Instructies
- Kweek twee parkieten met Engelse show parkiet afkomst om uw kansen op het verkrijgen van een pluimduster parkiet te vergroten. Echter, dit opzettelijk doen is sterk onraadzaam. Pluimdusters ervaren een lagere kwaliteit van leven in vergelijking met mede parkieten, omdat ze door hun moeders worden genegeerd vanwege hun verschillende uiterlijk. Echter, als er een per ongeluk wordt gekweekt, is het het beste om deze zo zacht mogelijk te verzorgen.
- Let nauw op het volgende nest van parkieten nadat de kweek heeft plaatsgevonden. Pluimdusters zullen, in eerste instantie, lijken op de meest indrukwekkende van de kuikens omdat ze veel groter zijn dan de rest. Hun piepen zijn ook veel luider. Echter, na ongeveer drie weken, zullen hun veren lang en krullerig lijken wanneer hun broers en zussen rechte veren hebben.
- Knip de veren van de pluimduster, met name rond het hoofd. De veren zullen snel zijn zicht belemmeren, dus het is belangrijk om de veren rond de ogen kort te houden. Dit moet een keer per week worden gedaan. Een deel van het pluimduster syndroom is een paar korte, vliegloze vleugels, dus het is niet zo essentieel dat de vleugelveren worden gesnoeid.
- Voer uw parkiet een dieet rijk aan aminozuren, methionine en lysine om hem gezond te houden. Deze voedingsstoffen zijn nodig voor verengroei, en hun aanwezigheid in het lichaam van een pluimduster voorkomt dat de verengroei extra voedingsstoffen uitputt. Hoewel deze parkieten veel van hun tijd besteden aan eten om genoeg voedingsstoffen te hebben om überhaupt te overleven, hebben fokkers ontdekt dat het incorporeren van voedingsstoffen die verengroei bevorderen, hielp pluimdusters langer en normaler te leven.
