Huisdieren
Huisdieren
Een hoog aantal witte bloedcellen bij nymfeparakieten is indicatief voor een toename van ziektebestrijdende cellen in het bloed van de vogel. Een dergelijk verhoogd aantal witte bloedcellen betekent dat de vogel een infectie bestrijdt. De meest voorkomende infectie bij nymfeparakieten is psittacosis, wat een levensbedreigende ziekte kan zijn bij papegaaien. Nymfeparakiethouders zullen verschillende symptomen van deze ziekte bij hun vogels opmerken, waaronder afscheiding uit ogen en neusgaten, groene diarree en moeizame ademhaling. Psittacosis kan worden overgedragen op mensen, volgens Dr. Rob Marshall van AvianWeb.com, en kan nierfalen en ernstige leverziekte bij mensen veroorzaken als het niet wordt behandeld.
Neem onmiddellijk actie en wees bereid om de nymfeparakiet tot 45 dagen te behandelen.
Isoleer de nymfeparakiet van andere vogels in huis. Plaats de vogel in een warme kamer die kan worden afgesloten en houd zowel mensen als andere gezelschapsdieren, zoals honden en katten, weg van de kamer.
Raadpleeg je dierenarts, die een antibioticabehandeling zal voorschrijven, zoals Tetracycline of Doxycycline.
Verkrijg Chlortetracycline medicatie voer om andere vogels te behandelen die mogelijk zijn blootgesteld aan de zieke nymfeparakiet. Aangezien deze vogels nog gezond zijn en vermoedelijk goed eten, kan het medicatie voer gedurende 45 dagen worden vervangen voor hun normale dieet. Dit wordt gedaan als voorzorgsmaatregel en in het geval dat deze vogels al de infectie hebben opgelopen, maar nog geen symptomen vertonen. Het is belangrijk dat het medicatie dieet de enige voedselbron is gedurende de gehele periode van 45 dagen. Verwijder alle kalkblokken uit de kooien.
Verwijder alle bronnen van calcium, zoals kauwblokken met calcium, uit de kooi waarin de zieke nymfeparakiet wordt gehuisvest, omdat calcium de opname van de medicatie negatief beïnvloedt.
Begin de behandeling van de zieke nymfeparakiet door de vogel oraal te mediceren met de vloeibare antibiotica. De nymfeparakiet heeft medicatie twee keer per dag nodig. Bespreek met een dierenarts de optie om je nymfeparakiet elke 10 dagen te laten injecteren, mocht het te zwak zijn om orale medicatie te accepteren of zou het alle pogingen om het oraal te mediceren weigeren.
Bied de medicatie op een lepel aan als de nymfeparakiet tam genoeg is om naar je toe te komen en de vloeistof te accepteren. Loof de vogel als het accepteert en bied onmiddellijk een voedsel- of speelgoedbeloning aan, omdat je de nymfeparakiet wilt conditioneren om zijn medicatie op deze manier te accepteren en om de vogel te laten associëren met medicatie als een aangename ervaring.
Voeg de medicatie toe aan het drinkwater van de nymfeparakiet, als de vogel weigert het van de lepel aan te nemen, maar wel drinkt. Als je voor deze methode van medicatie hebt gekozen, verwijder dan de waterbak en bied kleine hoeveelheden gemediceerd water, twee keer per dag. De nymfeparakiet moet het water op beide momenten drinken voor deze methode om succesvol te zijn.
Verplaats geen bakken, speelgoed of andere items uit de kamer van de zieke nymfeparakiet naar andere vogels in huis. Was altijd je handen met antibacteriële zeep na het werken met de zieke vogel. Draag een mondkapje als voorzorgsmaatregel.