De krijgarend wordt door de Internationale Unie voor Natuurbescherming (IUCN) beschouwd als kwetsbaar voor uitsterven. De belangrijkste factoren die bijdragen aan de bedreigde status zijn:
- Habitatverlies en -fragmentatie: De krijgarend leeft voornamelijk in savanne- en graslandecosystemen. Deze habitats worden echter snel omgezet voor landbouw, verstedelijking en andere menselijke activiteiten. Als gevolg hiervan wordt het leefgebied van de arend steeds meer gefragmenteerd, wat leidt tot kleinere en geïsoleerde populaties en een afname van genetische diversiteit.
- Illegale jacht en handel: De krijgarend wordt geconfronteerd met illegale jacht en vangst voor zijn veren, vlees en traditionele geneeskunde.
- Vergiftiging: Krijgarenden worden soms gedood door vergiftiging. Er wordt vaak gif gebruikt om roofdieren te doden die vee of wild prooien. Wanneer arenden eten van vergiftigde kadavers, kunnen ze ook het gif innemen en sterven.
- Botsingen met stroomleidingen: Krijgarenden kunnen botsen met stroomleidingen tijdens het vliegen, wat tot letsel of de dood kan leiden.
- Menselijke verstoring: Menselijke activiteiten, zoals gebruik van terreinvoertuigen, geluidsoverlast en recreatieve activiteiten in nestgebieden van arenden, kunnen de vogels verstoren en hun broedsucces beïnvloeden.
Er zijn natuurbeschermingsinspanningen gaande om de krijgarend en zijn leefgebied te beschermen, inclusief habitatbehoud, maatregelen tegen stropen, fokprogramma's in gevangenschap en publieke bewustwordingscampagnes. Echter, het aanpakken van deze bedreigingen en het effectief behouden van de soort vereist voortdurende samenwerking tussen natuurbeschermingsorganisaties, overheden en lokale gemeenschappen.
