Huisdieren
Huisdieren
Vogels zingen om diverse redenen: een partner aantrekken, territorium afbakenen en verdedigen, of als communicatiemiddel. Zowel mannetjes als vrouwtjes zingen, hoewel mannetjes meestal de meest melodieuze liederen produceren. Twee van de meest gewijde zangers zijn de bruine spotlijster en de noordelijke spotlijster, met hun vermogen om honderden tot duizenden verschillende vogelgeluiden nabootsen.
Sommige vogelsoorten, zoals vliegenvangers, worden geboren met het soortspecifieke zangpatroon genetisch gecodeerd in hun opbouw. Volgens de Cornell Lab of Ornithology lukte het niet om jonge epenvliegenvangers te laten leren de zangen van een andere vliegenvangersoort. Onderzoekers speelden opnames van wilgenvliegenvangers af voor 10 dagen oude epenvliegenvangers die uit het nest waren gehaald. De jongen zongen nog steeds het lied van hun eigen soort. Experimenten met deze groep – de suboscines – tonen de inherentie van het produceren van het juiste lied, zelfs wanneer ze ver van hun eigen soort worden opgevoed.
Echte zangvogels van de Oscine-onderorde van de Passeriformes, zoals kanariën, vinken, musjes en lijsters, zijn vocale leerders die leren zingen door te luisteren naar volwassen vogels van hun eigen soort. Als jonge vogels van deze soorten van hun soortgenoten worden verwijderd, zullen ze nog vocaliseren en liederen produceren, maar die volgen niet de normale soortspecifieke patronen.
Sommige zangvogels, zoals kanariën en spreeuwen, heten 'open leerders': ze kunnen nieuwe liederen leren zelfs na volwassenheid. De meeste jonge zangvogels leren echter in twee fasen. De gevoelige – of kritieke – periode is de tijd waarin ze nieuwe liederen memoriseren door te luisteren naar volwassen mannetjes van hun soort. Zodra deze periode voorbij is en ze de tweede leerfase betreden, beginnen ze te oefenen met wat ze eerder gememoriseerd hebben. De lengte van de twee fasen verschilt per soort.
Vogels van dezelfde soort maar in verschillende geografische gebieden zingen vergelijkbare liederen, maar produceren vaak afzonderlijke dialectvariaties. Jonge vogels leren in deze dialecten zingen, net als menselijke baby's dialecten leren door te luisteren naar de accenten van volwassenen om hen heen.
Vogels bezitten een uniek decorgaan, de syrinx, waarmee ze een veelheid van muzikale noten produceren. In tegenstelling tot mensen die maar één stemkast hebben, hebben zangvogels twee stemkasten. Deze opstelling geeft hen de capaciteit om twee verschillende noten tegelijk te produceren, met elke syrinx die gelijktijdig klinkt. Door te oefenen met wat ze horen, leren jonge vogels de juiste geluiden uit deze organen te produceren.