Huisdieren
Huisdieren
Papegaaien zijn boeiende huisdieren die leren na te bootsen van eigenaren en korte zinnen te spreken. Deze tropische vogels met sterke gebogen snabels, gekamde koppen en kleurrijk verenkleed zijn kwetsbaar voor teken. De parasieten arriveren in de lente, verdwijnen in de herfst en zijn een ernstige gezondheidsbedreiging voor papegaaien. Van de 850 bekende typen teken, dragen er ziekten die papegaaien kunnen doden.
Papegaaien die buiten wonen, zijn het meest geneigd om een teek op te pikken. Die die spelen of eigenaren buiten het huis begeleiden, lopen ook risico. Vogels krijgen teken van wilde vogels die boven kooien zitten en geredde vogels die in de buurt in kooien zitten, evenals contact met wilde vogels. Teken liggen in de wacht op gastheeren aan de top van grasstengels en op bladeren, de warmte en beweging van potentiële slachtoffers waarnemend. Ze springen niet, maar klimmen aan boord van nieuwe gastheeren. Deze parasieten hechten zich aan de delen van papegaaien die de vogels niet met hun snabels kunnen bereiken. Bij het zoeken naar teken op uw papegaai, let met name op hoofd- en halsgebieden. Teken hechten zich met monddelen die weerstand bieden tegen verwijdering en lijken op behaarde harpoenen. Chemicaliën in teek speeksel maken een 'lijm', die ze aan gastheeren bondt. Eenmaal volledig gevoed, vallen teken van papegaaien af, met uitgeputte gastheeren achterlatend die ook geïnfecteerd kunnen zijn door de door teken gedragen bloedziektes.
Zodra ze een stevige greep op hun gastheeren hebben, injecteren teken een anticoagulans om het bloed van hun slachtoffer te verhinderen van stollen en het wondje te genezen. Ze drinken bloed van gastheeren voor verschillende dagen voordat ze vol zijn en afvallen. Sommige consumeren 200 tot 600 keer hun oorspronkelijke lichaamsgewicht in bloed van de papegaai. Terwijl ongevoede teken minuscuul zijn, zijn volle teken makkelijker te spotten; ze lijken op grijze koffiebonen die tussen vier en zes millimeter meten. Gevaren voor papegaaien van tekenbeten omvatten het risico op ziekten zoals anaplasmose en babesiose. De ziekten worden overgedragen wanneer teken loskomen van geïnfecteerde dieren na slechts een gedeeltelijke maaltijd en vervolgens gaan voeden op papegaaien.
Als u vermoedt dat uw papegaai tekenen van tekenovergedragen ziekte vertoont, zoek onmiddellijke dierenartsenkundige hulp. Let op anemische vogels met gezwollen gezichten of gesloten oogleden. BLOEDEN en bloedingen rond de hals zijn andere tekenen van teken die op uw papegaai voeden. De teek die de ziekte veroorzaakte, is misschien nog niet gehecht, maar heeft zich volledig gevoed en is afgevallen. Volgens Neil Forbes, specialist in vogelgeneeskunde en chirurgie, sterft de helft van alle onbehandelde vogels geïnfecteerd met tekenovergedragen ziekten. Meeste werden dood in kooien door hun eigenaren gevonden, maar meer dan 4/5 van behandelde vogels overleefden. Tekenovergedragen ziekten in één vogel zijn niet besmettelijk voor andere vogels in dezelfde kooi. Het verwijderen van teken van anders gezonde vogels met een pinzet vereist vaardigheid en kracht. Er is altijd een kans dat geïnfecteerd materiaal van de teek in het lichaam van de papegaai wordt gekneden. Een minder invasieve methode omvat het ophangen van een wit keukenpapiertje in de kooi om teken op te vangen die aangetrokken worden door heldere objecten.
Het voorkomen van teken die in een buitenvolière vallen, omvat het afknippen van overhangende takken van bomen waar wilde vogels rusten. Nadat u één geïnfecteerde papegaai in een kooi ontdekt, controleer alle andere vogels grondig op teken, sproei met een door een dierenarts aanbevolen anti-parasitaire oplossing en reinig kooien grondig om eventuele teken op de vloer te vangen. Opgehangen kooien bieden een grotere mate van veiligheid, vooral als u tekenetende pluimvee onder deze papegaaien houdt.