Huisdieren
Huisdieren
Nymfeparuuten zijn in staat om binnen enkele dagen te paren en eieren te produceren, en zijn een van de makkelijkste huisvogels om in gevangenschap te fokken. Succesvolle fokkers weten dat ze de fysieke en gedragsmatige signalen van hun nymfeparuut goed in de gaten moeten houden om mogelijke problemen te voorkomen wanneer ze klaar is om haar eieren te leggen.
Vrouwelijke nymfeparuuten kunnen fokken en eieren produceren wanneer ze 5 maanden oud zijn, maar de meeste fokkers adviseren te wachten tot 18 maanden voor een betere gezondheid en opvoedgedrag. Elke vrouwelijke nymfeparuut wordt geboren met twee eierstokken en twee eileiders, maar er wordt bij de voortplanting slechts één van elk gebruikt. Zodra paaihormonen worden gestimuleerd door factoren zoals langere lichtperiodes en warmere temperaturen, ontwikkelt de dooier van een ei zich in de eierstok en gaat vervolgens naar een eileider. Op dit moment wordt het ei, als de vrouwelijk vogel met succes is gepaard, bevrucht. Zelfs als dat niet het geval is, kan het onbevruchte ei toch verder worden gevormd. Daarna beweegt het ei naar de baarmoeder waar de schil in ongeveer een dag wordt gevormd. Vervolgens passeert het ei de cloaca en verlaat het de vogel via de kloaka. Het hele proces duurt twee tot drie dagen. Nymfeparuuten leggen doorgaans een legsel van twee tot acht eieren, en het vrouwtje legt ongeveer elke twee dagen een ei tot ze klaar is.
Een teken van onmiddellijk eileggen is dat de vrouwelijke nymfeparuut zeer grote en ruige uitwerpselen zal hebben. Een vogel ontlast zich en verdrijft eieren via dezelfde opening, de kloaka, dus uitwerpselen worden soms in de vogel vastgehouden tot het ei is gelegd. Een nymfeparuut die klaar is om een ei te leggen, lijkt zwaarder. Haar kloaka-gebied en onderbuik zullen bollen en groter aanvoelen vanwege het ei. Het zal ook steviger aanvoelen. Een vrouwelijke nymfeparuut kan ook haar veren opplooien voor extra lichaamswarmte vlak voor het leggen van haar ei.
Je zult merken dat het gedrag van de nymfeparuut verandert naarmate ze wat men "broeds" noemt wordt vlak voordat een ei wordt gelegd. Ze zal vaker geluid maken, vaak schreeuwen en jammerende geluiden. Ze zal vaak hurken, ofwel in haar nest of langs de bodem van de kooi. Haar vleugels zullen trillen. Vrouwelijke nymfeparuuten die dicht bij het leggen van hun eieren zijn, zullen angstig gedrag vertonen. De behoefte om een geschikte nestplaats te vinden zal toenemen, en de vogel kan kranten op de bodem van de kooi versnipperen of proberen schuilplaatsen te vinden in haar kooi of volière. Een vroeger lieve vrouwelijke vogel kan tijdens deze periode beschermend en onvriendelijk worden, omdat ze zich ongemakkelijk en territoriaal voelt. Ze kan ook beginnen meer water te drinken omdat eieren veel water nodig hebben tijdens hun vorming.
Een van de meest voorkomende complicaties waarmee een nymfeparuut te maken kan krijgen, is eibinding. Dit is wanneer het ei vastzit in de vogel, vaak omdat het niet goed is gevormd vanwege een gebrek aan voedingsstoffen zoals calcium. Dit kan tot de dood van het vrouwtje leiden binnen enkele uren. Als je vogel de fysieke en gedragsmatige tekenen vertoont die gepaard gaan met eileggen, houd haar dan goed in de gaten. Als ze apathisch, zwak wordt en stopt met eten tijdens het leggen van haar eieren, zoek dan onmiddellijk dierenartshulp. Andere complicaties bij het eileggen, zoals een vooruitstulpende baarmoeder of kloaka, zijn geassocieerd met overmatig fokken. Het is het beste voor een vrouwelijke nymfeparuut om niet meer dan twee legsels per jaar te hebben.