Huisdieren
Psittacose, een gevaarlijke aandoening voor duiven, is een type longinfectie die wordt veroorzaakt door de microorganisme Chlamydia psittaci. Het wordt overgedragen door het inademen van uitgedroogd stof van besmette vogelmest of luchtwegafscheidingen, en het kan mensen en een aantal andere dieren, evenals vogels, aantasten. Het begrijpen van hoe dit type longinfectie wordt gediagnosticeerd, kan je helpen snellere behandeling te krijgen voor je duiven.
Bekijk je duif. Een duif die met psittacose worstelt, kan lijden aan convulsies of beven dat niet lijkt te stoppen. Het beven kan variëren van zeer licht tot zeer ernstig.
Controleer de voerbak. Een verlies van eetlust resulteert in een voller voerbakje en is een teken dat vaak samenkomt met psittacose. Een verlies van eetlust is een veelvoorkomend symptoom wanneer een duif zich niet goed voelt. Op zichzelf is het niet noodzakelijkerwijs een teken van psittacose.
Luister naar je duif. Psittacose is een infectie van de longen, en daarom kan je duif een geratel in zijn borst ontwikkelen of moeite hebben met ademen.
Overweeg de geschiedenis van je duif. De incubatieperiode kan sterk variëren, afhankelijk van de sterkte van de stam en de gevoeligheid van je vogel, maar om psittacose te hebben, zou je duif zijn blootgesteld geweest aan een andere vogel of zijn mest.
Controleer de mest. Een manier waarop veel mensen realiseren dat er iets mis is met hun duif, is dat ze beginnen met het produceren van waterige, groene ontlasting of ontlasting die zwart en teerachtig is.
Bel je dierenarts. Symptomen alleen zijn niet voldoende om een duif met psittacose te diagnosticeren. Een dierenarts zal in staat zijn om röntgenfoto's of bloedtesten af te nemen, die beide veel worden gebruikt om een diagnose voor dit probleem te stellen.