Het bestrijdingsmiddel dat de eieren van de Amerikaanse zeearend beschadigde, is Dichloor-difenyl-trichloorethaan (DDT). DDT werd in de landbouw in het midden van de 20e eeuw veel gebruikt.
Effecten op zeearenden
- Dunning van eierschalen: DDT maakte zeearendeieren breekbaarder en gevoeliger voor breuk tijdens de bebroeiing.
- Verminderde reproductie: Ophoping van DDT beïnvloedde reproductieve hormonen, waardoor eierproductie en uitkompercentages afnamen.
- Biomagnificatie: Als een persistent organisch verontreinigingsmiddel concentreerde DDT zich op hogere niveaus van de voedselketen, wat top-roofdieren zoals zeearenden beïnvloedde.
- Populatiedaling: Deze reproductieve impacten veroorzaakten een aanzienlijke populatiedaling, wat leidde tot bedreigde status in de Verenigde Staten.
DDT werd in de jaren 1970 in veel landen verboden of streng beperkt, en de zeearendenpopulaties zijn sindsdien hersteld.
