Huisdieren
Hier zijn enkele voorbeelden van uitgestorven vogels:
Reizigersduif: De reizigersduif was ooit de meest talrijke vogel in Noord-Amerika, met een geschatte populatie van 3-5 miljard. Het werd in de late 19e eeuw uitgeroeid door overbejaging en habitatverlies.
Carolinaparkiet: De carolinaparkiet was een kleine, kleurrijke papegaai die in het oosten van de Verenigde Staten voorkwam. Het werd ook in de late 19e eeuw uitgeroeid door overbejaging en habitatverlies.
Grote alk: De grote alk was een grote, niet-vliegende vogel die in de Noord-Atlantische Oceaan voorkwam. Het werd in de middeleeuwen uitgeroeid door overbejaging en habitatverlies.
Dodo: De dodo was een grote, niet-vliegende vogel die op het eiland Mauritius voorkwam. Het werd in de late 17e eeuw uitgeroeid door overbejaging en habitatverlies.
Moa: De moa's waren een groep grote, niet-vliegende vogels die in Nieuw-Zeeland voorkwamen. Ze werden in de 13e eeuw uitgeroeid door de Maori-bevolking.
Hawaïaanse kraai: De Hawaïaanse kraai was een middelgrote vogel die op de Hawaïaanse eilanden voorkwam. Het werd in de late 19e eeuw uitgeroeid door overbejaging en habitatverlies.
Kauai thrush: De Kauai thrush was een kleine, bodembewonende vogel die op het eiland Kauai voorkwam. Het werd in de late 19e eeuw uitgeroeid door overbejaging en habitatverlies.
Laysan millerbird: De Laysan millerbird was een kleine, bodembewonende vogel die op het eiland Laysan voorkwam. Het werd in de late 19e eeuw uitgeroeid door overbejaging en habitatverlies.
Nihoa millerbird: De Nihoa millerbird was een kleine, bodembewonende vogel die op het eiland Nihoa voorkwam. Het werd in de late 19e eeuw uitgeroeid door overbejaging en habitatverlies.
Hawaïaanse gans: De Hawaïaanse gans was een grote, bodembewonende vogel die op de Hawaïaanse eilanden voorkwam. Het werd in de late 19e eeuw uitgeroeid door overbejaging en habitatverlies.