Huisdieren
Huisdieren
Er zijn veel ziekten, parasieten en aandoeningen die laesies op de huid van schapen en andere kleine her kauwers kunnen veroorzaken. Veel zijn grotendeels te voorkomen door tijdig en correct scheren, verwijderen van wolsecties die zijn verzadigd met mest, scheiden van besmette dieren en het gebruiken van insecticiden en vaccinaties. Ethische dierhouderij, vroege diagnose en preventieve maatregelen zullen veel veelvoorkomende schapenhuidlaesie-aandoeningen elimineren of verminderen.
Externe parasieten leven op of in de huid van schapen, inclusief het zachte weefsel van de neus. Ze voeden zich met en leggen eieren in het vlees van het aangedane dier. Dergelijke parasieten omvatten vliegen, luizen, mijten en teken. Hoewel sommige schapenboeren pesticiden gebruiken om externe parasieten te bestrijden, zijn biologische bestrijdingsmiddelen veiliger voor zowel de dieren als het milieu. Dergelijke biologische bestrijdingsmiddelen omvatten het weg houden van nieuwkomende schapen van de kudde gedurende enkele weken aanvankelijk om ervoor te zorgen dat het dier geen parasieten heeft, het voeren van hoogwaardig voer, het verminderen van voorkombare stressfactoren en het gebruiken van zeep, plantaardige oliën, diatomeeënaarde en vloeibare enzymen om besmette dieren te behandelen.
Schapenschurft is een ernstige huidaandoening veroorzaakt door de mijt Psoroptes ovis. Deze aandoening verspreidt zich snel en kan hele kuddes schapen doden. De initiële symptomen omvatten rode wonden en verlies van wolklontjes en veranderen in schurftachtige laesies, met name op de schouders van het besmette dier. Het onderdompelen van schapen in insecticiden was vroeger gebruikelijk, maar niet langer vanwege stress voor de dieren, milieukwesties en kosten. De incidentie van schapenschurft is daarom gestegen sinds de jaren 1990.
Chorioptische schurft wordt veroorzaakt door de mijt Chorioptes bovis. Het is veelvoorkomend tijdens de wintermaanden, wanneer schapen in beperkte ruimten zijn en de mijt de kans heeft om van het ene schaap naar het andere te verspreiden. Symptomen omvatten haarverlies en verdikking van de huid op de achterkant en achterbenen van het dier. Gevorderde stadia omvatten laesies op het scrotum.
Gezichtseczeem is veelvoorkomend in schapenpopulaties, met name tijdens de wintermaanden. Deze huidaandoening beïnvloedt uiteindelijk de lever en kan de productiviteit en het welzijn van schapen ernstig verminderen, uiteindelijk leidend tot de dood als het onbehandeld blijft. Symptomen omvatten rusteloosheid, zwelling en roodheid van de oren, ogen en neus, vermijden van zonlicht en frequent wrijven van de getroffen gebieden. Preventie omvat zinksupplementen, spuiten van weiden met een fungicide en zorgvuldig weidemanagement.