Kalverdiarree is een aandoening die babykalveren treft, meestal binnen de eerste maand na geboorte, en acute diarree en vaak de dood veroorzaakt. Kalverdiarree is een infectieuze ziekte die wordt veroorzaakt door een of meer parasieten, bacteriën en virussen; onder deze zijn corona- en rotavirus, E. coli-bacteriën en cryptosporidia. Echter, resultaten van vaccinaties tegen deze ziekteverwekkers en antibiotica die worden gebruikt om ze te behandelen, zijn ondoelmatig gebleken, volgens Drovers Cattle Network. Een gedetailleerde studie naar kalverdiarree door onderzoekers van de Washington State University vond dat de meeste, zo niet alle, kalveropfokfaciliteiten vele of alle ziekteverwekkers van kalverdiarree droegen. Onderzoekers ontdekten echter dat terwijl sommige boerderijen aanzienlijke problemen met kalverdiarree hadden, andere er geen hadden. Wetenschappers vonden dat veel andere factoren belangrijk zijn bij het instellen van een bestrijdingsprogramma voor kalverdiarree, waaronder het beheersen van de hoeveelheid ziekteverwekkers waaraan het kalf wordt blootgesteld, het verstrekken van voldoende hoogwaardig biest bij geboorte, regelmatig desinfecteren van materialen en faciliteiten en het verminderen van stress op het kalf, inclusief natte en koude omstandigheden.
Kuddebeheer
- Als een kalf met diarree in dezelfde wei staat als een zwangere koe, kan de koe diarreeziekteverwekkers op haar uiers krijgen en een enorme dosis hiervan doorgeven aan haar pasgeboren kalf wanneer het zoogt. Om dit te voorkomen, moeten koeien die nog niet hebben gekalfd worden verplaatst naar een aparte wei weg van kalveren die al geboren zijn. Het splitsen van de kudde kan de ophoping van ziekteverwekkers van kalverdiarree aanzienlijk verminderen. Zoogende koeien elke dag hooi op een andere locatie voeren verplaatst het vee zodat ze minder tijd doorbrengen in potentieel geïnfecteerde gebieden. Hoewel niet altijd mogelijk bij koud weer, hebben kalveren die buiten geboren zijn minder kans op kalverdiarree dan kalveren die in een stal worden geboren.
Hygiëne van faciliteiten
- Het beheersen van de introductie en verspreiding van kalverdiarree kan aanzienlijk worden verminderd met consistente hygiënische praktijken. Kalveringsboxen moeten na elke geboorte grondig worden schoongemaakt en gedesinfecteerd. De afdeling Dierwetenschappen van de Colorado State University adviseert om boxen te bespuiten met verdund bleekmiddel. Gebleekte boxen moeten vervolgens grondig worden gedroogd om ademhalingsproblemen door chloordampen te voorkomen. Zoogflessen, sondevoerbakken en kalvervoerbakken en -emmers moeten na elk gebruik worden gedesinfecteerd met verdund bleekmiddel.
Biest
- Om het kalf te helpen een gezond immuunsysteem te ontwikkelen, is het cruciaal dat het binnen de eerste 12 uur na geboorte vijf tot zes pint hoogwaardige biest krijgt. Het is ook nuttig voor kalveren om de eerste vier dagen na geboorte biest te krijgen, maar de eerste voeding is het belangrijkst. Biest is de eerste melk die de moederkoe na geboorte produceert. Om ervoor te zorgen dat pasgeborenen de juiste dosis krijgen, voeden veel boeren kalveren met gekochte hoogwaardige biest via fles of sonde voor hun eerste voeding. De meeste zuivelboeren voeden alle pasgeboren kalveren de eerste vier dagen na geboorte met de hand biest.
Stressbeheer
- Het beschermen van pasgeboren kalveren tegen natte, koude, warme en stressvolle omstandigheden kan de verspreiding van kalverdiarree verminderen. Sommige veehouders kiezen ervoor om pasgeboren kalveren individueel in tochtvrije hutten in de stal of een andere beschutte plek groot te brengen om mogelijke besmetting door een ziek kalf te voorkomen en stress door blootstelling aan andere dieren en de elementen te verminderen. Hutten moeten zich op een goed geventileerde plaats bevinden, beschermd tegen tocht en overmatige blootstelling aan zonlicht en warmte.
