Huisdieren
Huisdieren
Coliek bij paarden is de meest voorkomende aandoening. Zandcoliek treedt op bij een paard door het voedsel dat het verteert van de grond. Paarden eten vuil, zand, kleine steentjes en silt. Deze voorwerpen verzamelen zich in het darmkanaal en kunnen irritatie veroorzaken. De verzameling van deze voorwerpen verhindert dat het paard voedingsstoffen uit voedsel en water opneemt. Dit veroorzaakt hun ongemakkelijke maag.
De symptomen van zandcoliek kunnen worden gezien bij het paard door hun gewoonten te observeren. Ze zullen moeite hebben om een constant gewicht te behouden. Diarree zal optreden en ze zullen tekenen van een ongemakkelijke maag vertonen. Deze symptomen moeten worden gemeld aan een specialist om er zeker van te zijn dat het zandcoliek is en niet iets ernstigers.
De eerste stap om zandcoliek te helpen beheersen is het veranderen van hoe het paard zijn voedsel verkrijgt. Geef het paard zowel graan als hooi uit voerbakken in plaats van van de grond. Plaats het voedsel op matten als het op de grond moet worden geplaatst. Dit is met name waar als het voergebied in een open weide is met zeer schaarse vegetatie.
Normale peristaltische beweging zal helpen om het zand door de darmen te bewegen. Een paard moet regelmatig worden bewogen. Ze moeten getrapt en gerend worden om de spieren te helpen het zand door hun systeem te bewegen. Trappelen zal helpen om klonten hard zand op te breken die dan op een normale manier door het paard zullen passeren.
Het toevoegen van kleef aan het dieet van het paard zal helpen bij het elimineren van zandcoliek. Het is belangrijk dat luzerne aan het paard wordt gevoerd tijdens het gebruik van de kleef. Kleef levert calcium maar biedt niet voldoende fosfor aan het dieet. Luzerne is nodig om ervoor te zorgen dat het paard voldoende vezels heeft om verteerd voedsel door het darmkanaal te bewegen.
Het beste additief aan het voer voor paarden voor zandcoliek is psyllium. Psyllium is verkrijgbaar in zowel vloeibare als pelletvorm. Er zijn minder problemen met de pelletvorm vanwege het vermogen van het paard om de benodigde hoeveelheid te eten om het zand op te breken en door hun systeem te bewegen.