Eierdropsyndroom (EDS)
In de jaren '70 gaven pluimveehouders eindelijk een naam aan een probleem dat hen al jaren plaagde: Eierdropsyndroom. EDS is een besmettelijke ziekte die leidt tot een dramatische daling in eiproduktie. Het wordt voornamelijk gezien op boerderijen die kippen en kwikstaarten houden, hoewel het ook in sommige eendenkuddes is waargenomen. Het goede nieuws: hoewel EDS de boer eieren kost, blijven de vogels zelf gezond. Meeste boeren merken een daling in eiproduktie van ongeveer een maand, waarna de hennen weer normale eieren leggen.
Instructies
- Stap 1: Let op de eieren – EDS wordt gediagnosticeerd wanneer de hen eieren legt met extrem dunne schillen of helemaal zonder schil.
- Stap 2: Controleer schilkleur – EDS doet meestal de pigmentatie van het schil vervagen. Dit is meest zichtbaar bij kippen die bruine eieren leggen.
- Stap 3: Ruw schil – Een ruw schil wijst op EDS.
- Stap 4: Controleer de inhoud – Als u verzwakte schillen ziet, klop dan een paar er goed uitzienende eieren open en bekijk de binnenkant. Hennen met EDS leggen vaak eieren met gebroken dotters of soms zonder dotter.
- Stap 5: Leeftijd van de hennen – Jonge hennen zijn vatbaarder voor EDS dan oudere hennen. Waarschijnlijk omdat oudere hennen het virus al jonger opgelopen zijn en immuun zijn.
